تنبيه بدنى كودكان - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ٦١ - ١ مصاديق تنبيه و مجازات بدنى
كه در مادّهى ٣٧ و ١٩ كنوانسيون حقوق كودك نيز بدانها اشارت رفته است، براى تبيين بهتر و احياناً رفع ابهامات موجود در شناسايى اين رفتارها، در گفتار دوم، به ذكر مصاديق اين سوء رفتارها در نظام بينالمللى حقوق بشر مىپردازيم.
گفتار دوم: مصاديق سوء رفتارها
همانطور كه گفته شد، بيان مصاديق عناوين فوق، مىتواند كمك شايانى براى تمايز و درك مفاهيم مزبور باشد و ما را در مباحث آينده يارى نمايد. از اين رو، در اين گفتار، به ذكر مصاديق اين عناوين مىپردازيم.
بند يكم: مصاديق تنبيه بدنى و شكنجه
١. مصاديق تنبيه و مجازات بدنى
با توجّه به توصيفاتى كه براى تنبيه بدنى در مبحث پيشين ذكر شد، مصاديق آن روشن بوده، و به طور كلّ، شامل رفتارهايى است كه به صدمات بدنى، چون: قطع، جرح و هرگونه آسيب جسمانى منجر شود. ليكن، گاه، به طور خاص و در بعضى از گزارشات و نوشتهها نظير تفسير عمومى شمارهى ٨ كميته حقوق كودك، برخى موارد، به عنوان مصاديق تنبيه بدنى كودكان- كه آزار جسمانى است،- ذكر گرديدهاند؛ از آن جملهاست موارد زير:
١. كتك زدن با دست، مثل: سيلى زدن، يا با مشت به صورت و بدن كودك زدن؛
٢. زدن كودك و آزار جسمانى او با وسائل مختلف، و به وسيله اشيايى چون: كمربند، قاشق چوبى، شلّاق، چوب، كفش، خطكش و ...؛
٣. استفاده از قاشق داغ براى سوزاندن، و يا استفاده از هر وسيلهاى ديگر بدين منظور؛
٤. لگد زدن به كودك، تكان دادن (لرزش شديد) و تاب دادن كودك؛
٥. خراشيدن، فشار آوردن، گاز گرفتن بدن كودك و كشيدن موهاى او؛
٦. شستن دهان كودك با صابون، بهجاى دهانشويهها، و يا خوراندن اجبارى ادويههاى تند و تيز به كودك؛
٧. پرت كردن اشيا به سمت كودكان و به قصد تنبيه آنها؛