تنبيه بدنى كودكان - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ٢٠٧ - ٣ تنبيه كودك توسط معلم
نگهبان رسيده، و حاوى نكات جالب و جديدى در حمايت از كودكان در برابر خشونت است. مادّهى يك اين قانون همنوا با پيماننامهى حقوق كودك اعلام كرده است:
«كلّيهى اشخاصى كه به سن هيجده سال تمام هجرى شمسى نرسيدهاند، از حمايتهاى قانونى مذكور در اين قانون برخوردار مىشوند».
در دومين مادّه آمده است:
«هر نوع اذيّت و آزار كودكان و نوجوانان كه موجب شود به آنان صدمه جسمانى يا روانى يا اخلاقى وارد شود و سلامت يا روان آنان را به مخاطره اندازد، ممنوع است».
همچنين در مادّهى چهارم بيان شده است:
«هرگونه صدمه و اذيّت و آزار و شكنجه جسمى و روحى كودكان و ناديده گرفتن عمدى سلامت و بهداشت روانى و جسمى و ممانعت از تحصيل آنان ممنوع، و مرتكب به سه ماه و يك روز تا شش ماه حبس و يا تا ده ميليون ريال جزاى نقدى محكوم مىگردد».
ماده پنج و شش نيز كودك آزارى را جرم عمومى معرّفى كرده و كلّيهى افراد مرتبط با كودكان را مسؤول اعلام گزارش موارد كودك آزارى به مقامات صالح دانسته است.
بدين ترتيب ملاحظه مىشود كه با اين قانون، هرگونه آزار و اذيّت و خشونت عليه كودكان ممنوع گرديده و تنبيه بدنى نابجا و كودكآزارى جرم انگارى شده است. با اين همه، قانونگذار خود را در مقام نسخ و يا حتّى تخصيص مقرّرات قبلى نديده و در مادّهى هفتم تصريح كرده است اقدامات تربيتى در چارچوب مادّهى ٥٩ قانون مجازات اسلامى مصوّب ٧/ ٩/ ١٣٧٠ و مادّه ١١٧٩ قانون مدنى مصوّب ١٩/ ١/ ١٣١٤ از شمول اين قانون مستثنا است.
٣. تنبيه كودك توسط معلّم
از ديگر مواردى كه فقها در كتابهاى فقهى، از آن بحث كرده، و به جواز آن قائل شدهاند، مسأله تنبيه و تأديب كودكان توسط معلّمان است. اين مسأله را برخى از