تنبيه بدنى كودكان - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ١٥٤ - ١ اسناد حقوق بشردوستانه

آزمايش‌هاى پزشكى و علمى است كه براى معالجه پزشكى ضرورت ندارد، بلكه هرگونه خشونتى كه عامل آن اعمّ از مأمورين كشورى يا نظامى باشد را نيز شامل است.»

ماده ٣٣: «هيچ يك از اشخاص مورد حمايت را نمى‌توان براى خلافى كه شخصاً مرتكب نشده باشد، تنبيه كرد. تنبيهات دستهجمعى و هم‌چنين هرگونه عمل ترساندن يا تروريسم ممنوع است ...»

ماده ١٢٧: «انتقال بازداشتيان همواره با اصول انسانى صورت خواهد گرفت، و به طور كلى با راهآهن يا با وسائط نقليه ديگر به كيفياتى كه لااقل نظير كيفيات حمل و نقل نيروهاى دولت بازداشتكننده باشد، انجام خواهد شد. ...»

ماده ١٤٧: «تخلّفات عمده كه در مادّه بالا موردنظر است عبارتند از: هر يك از اعمال زير كه نسبت به اشخاص يا اموال مورد حمايت اين قرارداد، ارتكاب يافته‌اند: آدمكشى عمدى، شكنجه يا رفتار خلاف انسانيّت به انضمام آزمايش‌هاى بيولوژى، ايراد دردهاى شديد به طور عمدى يا لطمه به تماميّت جسمى و يا لطمه به سلامتى، نفى بلد يا انتقال غيرقانونى، توقيف غيرقانونى، وادار كردن شخص مورد حمايت به خدمت در نيروهاى مسلّح دولت خصم و يا محروميّت او از حق دادرسى منظم و بيطرف طبق مقرّرات اين قرارداد، گرفتن گروگان، تخريب يا تصرّف اموال كه متكى به ضرورت نظامى نباشد و به مقداى كلى به طور غيرقانونى به دلخواه اجرا شود.»

٥. مادّه‌ى ٧٥ پروتكل اوّل الحاقى به كنوانسيون‌هاى ژنو ١٩٤٩ م در خصوص حمايت از قربانيان مخاصمات مسلّحانه بين‌المللى، سال ١٩٧٧ م:

ماده ٧٥: «... ٢- اعمال زير در هر زمان و مكان، اعم از آن كه توسط غيرنظاميان و يا مأموران نظامى ارتكاب يابد، ممنوع بوده و خواهد بود:

الف) خشونت نسبت به حيات، سلامت، صحّت جسمى و روانى اشخاص، به خصوص: يك) قتل، دو) انواع شكنجه روحى يا جسمانى، سه) مجازات بدنى، و چهار) قطع عضو؛

ب) اهانت به حيثيّت فردى، به خصوص رفتار تحقيرآميز و خفّتبار، فحشاى‌