تنبيه بدنى كودكان - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ١٥٢ - ١ اسناد حقوق بشردوستانه

دولت متخاصمى كه آنان را در اختيار دارد، بايد بدون هيچگونه تمايز ناشى از جنس، نژاد، مليت، مذهب، عقايد سياسى و يا هيچ جهت ديگرى، آن‌ها را مورد معالجه و پرستارى قرار دهد. هرگونه دستدرازى (تعدّى) به زندگى آنان از جمله قتل محتضران، قتلعام و شكنجه و اجراى آزمايش‌هاى بيولوژى درباره آنان و رهاكردن آنان بدون كمك پزشكى يا پرستارى با تصميم قبلى، و يا قراردادن آنان در معرض مخاطرات سرايت يا ابتلاى بيماريها كه به صورت عمدى و به همين منظور ايجاد شده باشد، ممنوع است ....»

ماده ٥٠: «تخلفات عمده [فاحش‌] كه در مادّه بالا [ماده ٤٩] موردنظر است، عبارتند از هر يك از اعمال زير كه ضدّ افراد يا اموال تحت حمايت كنوانسيون، ارتكاب يافته باشد. آدمكشى عمدى، شكنجه يا رفتار خلاف انسانيّت به همراه آزمايش‌هاى بيولوژى، ايراد درد شديد به طور عمدى يا لطمه شديد به تماميّت جسمى و يا سلامتى، انهدام و تصرف اموال كه متكى به ضروريات جنگى نباشد و به مقدار كلّى به طور نامشروع و به دلخواه شخص صورت گيرد.»

٢. موادّ ٣، ١٢ و ٥١ كنوانسيون ژنو راجع به بهبود سرنوشت زخم‌داران و بيماران و غريقان نيروهاى مسلّح در دريا، سال ١٩٤٩ م.

توضيح آن‌كه: متن مذكور در مواد اين كنوانسيون درست همان متن مواد ذكر شده در كنوانسيون قبل است. از اين رو، تكرار نمى‌شود.

٣. موادّ ٣، ١٣، ١٧ و ١٣٠ كنوانسيون ژنو راجع به معامله با اسيران، سال ١٩٤٩ م:

ماده ٣: «... رفتارهاى زير در مورد اشخاص يادشده در بالا در هر زمان و مكان ممنوع است و خواهد بود: الف) آسيب زدن به حيات يا تماميّت بدنى از جمله قتل به تمام اشكال آن، زخم زدن، رفتار بيرحمانه، شكنجه و آزار؛ ب) گروگانگيرى؛ ج) آسيب زدن به حيثيت اشخاص از جمله تحقير و تخفيف ....»

ماده ١٣: «در هر زمان بايد با اسيران جنگى به صورت انسانى رفتار شود. هر عملى يا غفلت غيرموجّه از طرف دولت بازداشتكننده كه موجب فوت يك اسير جنگى شود يا سلامت او را به شدت درخطر اندازد، ممنوع است و در