جبرى گرى مى توانست پايه هاى حكومت امويان را تضمين كند زيرا آنان حكومت خود را از طريق قضا و قدر توجيه مى كردند و مى گفتند، خدا خواسته است كه ما بر شما حكومت كنيم و اگر گروهى در جامعه مرفه و گروهى ديگر از هر نوع امكانات دست تهى مى باشند اين به خواست خدا است. و دلايل آنچه كه گفتيم در تاريخ فراوان است، از باب نمونه:

ـ آنگاه كه عايشه از معاويه پرسيد، چرا فرزند خود يزيد را بر خلافت برگزيدى او در پاسخ گفت:«إنّ أمر يزيد قضاء من القضاء ليس للعباد الخيرة من أمرهم>»[١]: خلافت يزيد يكى از تقديرهاى خدا است و بندگان در اين مورد از خود اختيارى ندارند.

ـ هنگامى كه عبدالله بن عمر به خاطر نصب يزيد بر خلافت بر معاويه اعتراض كرد او در پاسخ همان جواب پيشين را تكرار كرد و گفت: «إنّ أمر يزيد كان قضاء من القضاء و ليس للعباد خيرةٌ من أمره>».[٢] يعنى ولايت عهدى يزيد تقدير الهى است، بندگان در آن اختيارى نداشتند.

[١] الامامة والسياسة، ج١، ص ١٦٧ .
[٢] الامامة والسياسة، ج١، ص ١٧١ .