(فَبَِما نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ).(٢)

ولى به سبب پيمان شكنى هاى شان، آنها را از رحمت خود دور ساختيم و دل هايشان را بسيار سخت گردانيديم تا جايى كه كلمات خدا را از جايگاه اصلى اش تحريف مى كنند و بخشى از آنچه را ياد گرفته بودند فراموش كردند.

در آيه نخست«قسوت>» و سنگدلى را به خود بنى اسرائيل نسبت مى دهد و مى فرمايد:(ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ) دل هاى شما سنگ شده، ولى در آيه ديگر قسوت و سنگدل شدن آنها را به خدا نسبت مى دهد كه او آنان را سنگدل ساخت چنانچه مى فرمايد:(وَ جَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً)دل هاى آنان را سخت ساختيم، بنابراين يك فعل

[١] بقره، آيه٧٤. ٢ . مائده، آيه١٣.