(فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا * يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا * وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَال وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّات وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهَارًا);[١]

به آنان گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهيد. او بسيار بخشنده است، اگر چنين كرديد باران را براى شما از آسمان بسيار مى فرستد. و شما را با دارايى و فرزندان كمك مى كند و براى شما باغ ها و جوى هاى روانى فراهم مى كند.

جناب نوح، در اين گفتار، پاكى جامعه را ـ كه استغفار، كنايه از آن است ـ علت اين امور قرار داده است:

١. فزونى بارش باران;

٢. فزونى ثروت;

٣. فزونى اولاد;

٤. پيدايش باغ هاى سرسبز و خرّم;

٥. فراوانى نهرها و جوى هاى آب.

[١] نوح، آيات ١٠ـ ١٢.