نسبت ممكن الوجود، در حدّ ذات به وجود و عدم يكسان است، اگر چنين نباشد يا واجب الوجود خواهد بود و يا ممتنع الوجود، زيرا اگر در حدّ ذات وجود نهفته باشد وجود او ضرورى خواهد بود، اگر در حدّ ذات عدم نهفته باشد ممتنع الوجود خواهد بود، لذا براى حفظ مفهوم «ممكن الوجود>» بايد نسبت ممكن را به وجود و عدم يكسان بدانيم. چيزى كه هست در تحقق وجود، علت لازم است، ولى در عدم، عدم علت كافى است و هرگز لازم نيست براى عدم يك علّت واقعى باشد; مثلاً براى آمدن باران وجود ابر پربار لازم و ضرورى است و براى نيامدن باران، نبودن ابر كافى