تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٩٨ - شرحها

فردوس: در قاموس گوید: باغی که جامع میوه‌های تمام باغات باشد آن را فردوس گویند: در کشاف گوید: «الفردوس: البستان الواسع الجامع لاصناف الثمر».
طبرسی از زجّاج نقل می‌کند: فردوس باغی است شامل مزایا و محاسن تمام باغها. به نظر می‌آید: منظور از آن، بیان پر نعمت بودن بهشت است، جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ کهف/ ١٠٧ به جای «جنات النعیم» است، این لفظ فقط دو بار در قرآن آمده است.

شرحها

در این آیات، ابتدا اوصاف مؤمنان بیان گردیده، سپس به آنها وعده بهشت داده شده است، مجموعا هفت صفت از اوصاف مؤمنان در اینجا یاد شده که اتصاف به آنها انسانها را در درجه عالی انسانیت قرار می‌دهد: نماز خواندن و خشوع در آن، دوری از کارهای بیهوده، انفاق برای پاک شدن، ملاحظه عفت امانت، وفا به عهده، انسان را اوج می‌دهد.
١ و ٢- قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ.
در نکته‌ها درباره ایمان و فرق آن با «علم باور» سخن خواهیم گفت، ایمان که به معنی تسلیم شدن به علم و اعتقاد است، از عمل، قابل انفکاک نیست و عمل لازمه آنست، مؤمن می‌شود در بعض کارها گناه کند ولی نمی‌شود اعتقادش مطلقا خالی از عمل باشد، ممکن است بگوئیم: ایمان دارای دو ظرف است، ظرف باطن و ظرف خارج، آن در ظرف باطن به صورت اعتقاد و در ظرف ظاهر