تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٥٥ - کلمهها

کلمه‌ها

کریم: منظور از کریم در آیه ظاهرا گرامی و محترم است، از ابن عباس نقل شده: کریم به معنی مهر شده است.
تعلو: علو (بر وزن قفل) بلندی علاء: برتری أَلَّا تَعْلُوا عَلَیَّ: بر من برتری نجوئید تکبر نکنید.
بأس: سختی. در اینجا به معنی شجاعت و بزرگواری است.
اعزة: عزیزها. «اذلة»: ذلیلها.
قبل: (بر وزن عنب) طاقت. نزد. طرف. منظور از آن معنی اول است لا قِبَلَ لَهُمْ آنها را طاقت مقابله نیست.
صاغرون: صغار (بفتح اول): ذلت و خواری. صاغر: ذلیل. راغب گوید:
صاغر کسی است که به پستی راضی باشد.
عفریت: زیرک قوی. در اقرب الموارد گوید: گویند: «رجل عفریت و اسد عفریت» یعنی مرد قوی و شیر قوی. طبرسی فرماید:
عفریت از عفر به معنی خاک است که او حریف خویش را به خاک می‌اندازد، به معنی «النافذ فی الامر و الخبیث المنکر» نیز آمده است. ابو موسی در نامه خود درباره علی علیه السّلام گفته: «غشیهم یوم بدر لیثا عفریتا» روز بدر مانند شیری قوی و زیرک بر سر کفار آمد. (نهایه).
طرفک: طرف (بر وزن عقل) نگاه کردن. چشم. راغب پلک چشم و تحریک پلک گفته است، آن در آیه به معنی نگاه و یا چشم به هم زدن است.