تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨٦ - شرحها

رس: نام محلی با نام رود «ارس» فعلی است که در «نکته‌ها» خواهد آمد، این لفظ فقط دو بار قرآن آمده است فرقان/ ٣٨، ق/ ٣٢.
تتبیر: به نظر راغب تبر و تتبیر هر دو به معنی هلاک کردن و نابود کردن است، ولی دیگر تبر (بر وزن عقل و شرف) را به معنی هلاک شدن گفته‌اند.
نشور: برانگیختن، زنده کردن. «نشر اللَّه الموتی و انشرهم: احیاهم».

شرحها

در ادامه جریان مشرکان در این آیات آمده: روز قیامت مشرکان از کثرت اندوه و تأسف دستهای خود را می‌جوند و می‌گویند ای کاش از پیامبران اطاعت می‌کردیم و ای کاش از مشرکانی مانند خود بیزار می‌شدیم، آن روز رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله در مقام شکوی خواهد گفت: خدایا قوم من به قرآن بی‌اعتنا شدند.
آن گاه اعتراضی از کفار نقل شده که چرا قرآن به یک بار نازل نمی‌شود، سپس جواب داده شده که می‌خواهیم با تداوم وحی قلب تو مطمئن باشد، سپس حالات چند نفر از پیامبران که اقوامشان هلاک گشتند برای تسلیت آن حضرت و تهدید مشرکان نقل شده است.
٢٧- وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلی یَدَیْهِ یَقُولُ یا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا.
این آیه و دو آیه بعدی بطور کلی می‌فهماند که کافر روز قیامت از کرده خود نادم شده و آرزو خواهد کرد که ای کاش اطاعت از رسول می‌کرد.
اما الف و لام «الظالم» و نیز «الرسول» برای عهد است که اشاره به ظالمی