تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٠٤ - نکاح دائم و منقطع

نکاح دائم و منقطع

در رابطه با آیه: إِلَّا عَلی أَزْواجِهِمْ ... باید بدانیم که ازواج شامل زنان دائمی و انقطاعی هر دو است، شیخ در استبصار ابواب المتعه حدیث (٥١٢) از ابی ساره نقل کرده که گوید: از ابا عبد اللَّه علیه السّلام از آن (متعه) پرسیدم فرمود:
«حلال و لا تتزوّج الا عفیفة انّ اللَّه تعالی یقول و الذین هم لفروجهم حافظون فلا تضع فرجک حیث لا تأمن علی درهمک».
روایت صریح است در اینکه متعه کردن داخل در ازدواج و ازدواج است.
در المیزان از خصال صدوق نقل می‌کند که: «تحل الفروج بثلثة وجوه: نکاح بمیراث و نکاح بلا میراث و نکاح بملک یمین» یعنی فروج زنان با یکی از سه راه حلال می‌شود یکی ازدواج دائم که زن و شوهر از یکدیگر ارث می‌برند، دیگری متعه که از همدیگر ارث نمی‌برند، سوم خریدن کنیز. این روایت نیز نکاح را شامل متعه می‌داند.
ناگفته نماند: در ذیل آیه فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ ... نساء/ ٢٤ در زمینه متعه و حلال بودن آن و تحریم عمر بن الخطاب سخن گفته‌ایم، در اینجا بهتر است روایاتی در این زمینه نقل کنیم این روایات از کتاب استبصار شیخ طوسی رضوان اللَّه علیه نقل می‌شود. [١]
١- ابو بصیر می‌گوید: از امام باقر علیه السّلام از متعه پرسیدم فرمود: آن در قرآن نازل شده است:
«قال سئلت ابا جعفر علیه السّلام عن المتعة؟ فقال: نزلت فی القرآن فما استمتعتم به منهن فاتوهن اجورهن فریضة ...».
٢- ابن مسکان می‌گوید از امام باقر علیه السّلام شنیدم می‌فرمود علی علیه السّلام می‌گفت: