تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦٣ - شرحها

آید و زیارت از آنست، و از علم یعلم و کرم یکرم به معنی میل و انحراف آید. دروغ را زور گویند که انحراف از حق است.
اساطیر: افسانه‌ها و دروغها. (مؤمنون: ٨٣).
اکتتبها: اکتتاب: نوشتن و نسخه برداری کردن. راغب گوید: در متعارف به دروغ نوشتن گویند. فقط یک بار در قرآن آمده است.
تملی: املال و املاء آنست که دیکته کنی تا بنویسد تُمْلی عَلَیْهِ:
خوانده می‌شود و دیکته می‌شود.
بکرة: اوّل روز «اصیل»: آخر روز. بُکْرَةً وَ أَصِیلًا یعنی در طرف روز.

شرحها

در دو آیه اول مسئله نبوّت و توحید مطرح است، و نیز معلوم می‌شود که توحید نبوّت را لازم گرفته است یعنی لازمه توحید ارسال رسل می‌باشد با آمدن پیامبر ناشی از مبارک و دائم الخیر بودن خدا است.
علی هذا، سوره مبارکه چنین شروع می‌شود: خدای دائم الخیر قرآن را فرستاده تا مردم انذار شوند، خدایی که آفریننده موجودات و مدبّر آنهاست، خدایی که در تدبیر موجودات یگانه است و شریکی ندارد.
در آیات بعدی دو مطلب بازگو شده است، یکی شرکائی که به خدا نسبت می‌دادند وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً ... دیگری اشکالی که بر نبوت می‌کردند ... إِنْ هَذا إِلَّا إِفْکٌ افْتَراهُ ... و مسئله: ما لِهذَا الرَّسُولِ یَأْکُلُ الطَّعامَ ...
١- تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلی عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً.
لفظ فرمان در وصف قرآن و تورات هر دو به کار رفته است، این از آن