تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٥ - شرحها

کلمه‌ها

ینطلق: انطلاق در آیه به معنی روانی زبان است وَ لا یَنْطَلِقُ لِسانِی یعنی زبانم روان نمی‌شود.
ولیدا: کودک، جوهری در صحاح گوید: «الولید: الصبی».
ثعبان: اژدها.
ملاء: اشراف (شخصیتهای کاذب) اشراف را از آن ملاء گویند که هیبت و شوکت آنها سینه‌ها را پر می‌کند، به معنی مطلق جماعت نیز آید که روی زمین را پر می‌کنند.
ارجه: ارجاء: تأخیر انداختن. «ارجی الامر: اخره» بنا به قرائت عاصم «ارجه» در آیه بکسر جیم و هاء آن برای سکت است یعنی «ارج و اخاه»: موسی و برادرش را به تأخیر انداز.
عبدت: تعبید و اعباد به معنی بنده قرار دادن است.
حاشرین: جمع آورندگان. حشر: جمع کردن.

شرحها

در اول سوره گفته شد: حالات عده‌ای از پیامبران در این سوره به دو منظور آمده است. یکی برای تسلیت آن حضرت که تنها تو نیستی مورد تکذیب واقع میشوی، رسولان گذشته نیز چنین بوده‌اند. دیگری برای تذکر به مشرکان