تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٦ - شرحها

شرحها

پس از آنکه در آیات گذشته، اعتراضها و افعال ناشایست کفّار گفته شد مناسب آمد که در این آیات بعضی از اوصاف مؤمنان ذکر شود، تا به طور مقابله و مقایسه معلوم شود کفار چه اوصافی دارند و عباد اللَّه چه اوصافی؟ این صفات به طور اختصار عبارتند از: تواضع، شب زنده‌داری، استغاثه به درگاه قاضی الحاجات، انفاق در حد اعتدال: دوری از شرک و قتل و زنا، توبه در صورت وقوع در اشتباه، حاضر نشدن در باطل توجه به آیات حق تعالی دعا درباره خانواده و اولاد آن گاه نتیجه این اوصاف بیان گردیده که همان بهشت برین است.
٦٣- وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً.
این آیه در رابطه با تواضع و وقار بندگان خدا در راه رفتن و در روبرو شدن با جاهلان است امام صادق علیه السّلام در تفسیر «مشی هون» فرموده: آن مردی است که به حالت طبیعی راه برود، خود را به زحمت نیاندازد و تکبّر نکند.
«قال ابو عبد اللَّه علیه السّلام هو الرجل یمشی بسجیته التی جبل علیها لا یتکلف و لا یتبختر» [١].
احتمال دارد منظور از قسمت اول آیه آن باشد که در رفتار با مردم و در