تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٤ - کلمهها

٧٤- و کسانی که می‌گویند: پروردگارا از زنان و فرزندان ما روشنی چشم ما گردان و ما را برای تقوی کاران سرمشق گردان.
٧٥- آنها پاداش داده می‌شوند درجه بلندی را و در آن تحیت و سلام داده می‌شوند.
٧٦- در آن پیوسته‌اند، آن بهتر قرارگاه و بهتر محل اقامت است.
٧٧- بگو خدایم به شما اعتنایی ندارد اگر دعوت شما لازم نبود که رسالت را تکذیب کردید، آن تکذیب بر شما ملازم خواهد بود.

کلمه‌ها

هونا: (بفتح اول) آسانی «هان علیه الامر هونا: سهل» منظور از آن در آیه ظاهرا وقار و تواضع است، روایتی در این رابطه خواهد آمد.
یبیتون: اهل لغت گفته‌اند: بیتوته آنست که شب انسان را درک کند خواه بخوابد یا نخوابد «بات بیتوته ... ادرکه اللیل نام أ و لم ینم» علی هذا معنی آیه آن می‌شود: شب آنها را درک می‌کند در حال سجده و قیام، المیزان عکس آن را فرموده است.
سجدا: جمع ساجد. چنان که قیاما جمع قائم است.
غرام: (بفتح اول) ثابت و لازم، در مجمع البیان عذاب غرام را عذاب ثابت و شدید گفته است مثل عَذابٌ مُقِیمٌ مائده/ ٣٧.
مستقر: قرارگاه: اسم مفعول نباشد چون لازم است مقام: (بضم اول) مصدر میمی آید به معنی اقامه، و نیز اسم زمان و مکان آید، در اینجا در هر دو مورد اسم مکان است یعنی محل اقامت.
لم یقتروا: قتر (بر وزن عقل): کم کردن و تنگ گرفتن «قتر علی عیاله