تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦٢ - کلمهها

مسلمانان) گفتند: پیروی نمی‌کنید مگر از مرد جادو شده.
٩- بنگر چه مثلهایی برای تو می‌زنند، گمراه شده‌اند قدرت هدایت ندارند.
١٠- مبارک است خدایی که اگر بخواهد بهتر از آنچه می‌گویند برای تو نازل کند، باغهایی که از زیر آن نهرها روان است و برای تو کاخها قرار دهد.

کلمه‌ها

تبارک: دائم الخیر و پرفائده است. راغب گوید: برکت یعنی ثبوت خیر خدایی در یک چیز، تبارک اللَّه از آن گویند که فایده‌های ثابت در خداست و از خداست.
فرقان: فرق گذارنده بین حق و باطل. آن در اصل مصدر است ولی به معنی فاعل به کار رفته. طبرسی فرموده: هر فرق گذارنده فرقان نامیده می‌شود.
راغب گوید: فرقان فقط در فرق بین حق و باطل بکار رود.
نشور: زنده کردن. «نشر اللَّه الموتی و انشرهم: احیاهم» آن در اصل به معنی گستردن و گسترده شدن است.
افک: دروغ بزرگ. در جوامع الجامع فرموده: «الافک: ابلغ الکذب» آن در اصل به معنی برگرداندن است «افکه افکا: إذا صرفه عن الشی‌ء و قلبه».
افتراه: ساخته است و جعل کرده است آن را، فریه: دروغ. افتراء: دروغ ساختن.
زور: دروغ. چنان که طبرسی و راغب و جوهری گفته است. زور به فتح اول به معنی قصد و میل است، از باب نصر ینصر به معنی قصد