تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦ - شرحها

شرحها

در آیات گشته چهار گروه مختلف از مردم یاد شدند: مقلّدان مجادله کننده، پیشوایان ستمگر، مذبذبین که خدا را در کناری بندگی می‌کنند و اهل ایمان و عمل، به دنبال آن بررسی، در این آیات فرموده: خدا در روز قیامت میان آنها به حق داوری خواهد کرد که بر همه موجودات در مقابل او خاضع و مطیع هستند و قدرت تخلف ندارند، گرچه بعضی از انسانها در مقام تشریع، از فرمان او تخلف میکنند، سپس در آیات ١٩ تا ٢٤ نتیجه داوری بحق را که بهشت و آتش است بیان فرموده است.
١٧- إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ الَّذِینَ هادُوا وَ الصَّابِئِینَ وَ النَّصاری وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیدٌ.
مراد از الَّذِینَ آمَنُوا اهل اسلام و امت رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله است، مقابله با وَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا نشان می‌دهد که صابئین و مجوس هر دو اهل توحید هستند گرچه دینشان آلوده به شرک شده است، صابئین در سوره بقره گذشت، مجوس زیر در «نکته‌ها» خواهد آمد.
إِنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیدٌ تعلیل یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ است یعنی قدرت داوری میان آنها را دارد که بر همه چیز از جمله به آنها شاهد و ناظر و عالم است.