تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١١٩ - شرحها

شرحها

آیات گذشته در بیان خلقت انسان بود و اینکه خدا روئیدنیها و چهارپایان را پشتوانه زندگی انسان قرار داده است، از این آیات، مطلب سوم یعنی هدایت انسانها توسط انبیاء شروع می‌شود، ابتداء حالات نوح علیه السّلام بیان گردیده است، بعد ظاهرا حالات صالح علیه السّلام است زیرا که قوم او با صیحه و صاعقه از بین رفتند، بعضی گویند: منظور از فَأَرْسَلْنا فِیهِمْ رَسُولًا در آیه ٣٢ هود علیه السّلام ولی آیات با حالات قوم او و عذاب آنها تطبیق نمی‌کند. در ضمن آیات، انکار و موضع‌گیری کفار نیز آمده است.
٢٣- وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ ناگفته نماند: مشروح حالات نوح علیه السّلام در سوره هود گذشته است، در اینجا به نکات آیات اشاره می‌شود، در سوره اعراف در حالات پیامبران گفته‌ایم، منظور از اعْبُدُوا اللَّهَ مطلق بندگی و اطاعت از خداست.
ناگفته نماند اعمال دینی به دو قسمت تقسیم می‌شوند، اول اعمال عبادی مانند نماز و روزه و امثال آن که در آنها قصد قربت معتبر است، دوم: اعمال غیر عبادی نظیر خرید و فروش، قضاوت، ازدواج و طلاق، خوردنیها و نوشیدنیها و هزاران امثال آن.
عبادت و بندگی و پرستش خدا آنست که: تمام اعمال بنده مطابق فرمانهای خدا باشد چه عبادی و چه غیر عبادی، علی هذا منظور از اعْبُدُوا اللَّهَ این معنی است، نه تنها نماز و امثال آن و اگر کسی در نماز و روزه از خدا اطاعت کرده و در اعمال غیر عبادی مخالفت او کند، این شخص مشرک به تمام معنی است.