اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٢٢ - ضمیمه ج جزوه «بازار نفت تا پایان سال ١٩٨٥» در مقایسه با جزوه
شده تقاضا با اندکی کارایی بهبود یافته در آزمایشات تاریخی یعنی طی یک دوران ١٥ ساله (٧٦-١٩٦٢)
می شود. ولی این بهبود به سالهای ١٩٦٠ یعنی زمانی که قیمت انرژی دائما رو به کاهش بود و بافت
اقتصادی و تکنولوژی کمترین تشابه را هم با بافت امروزی نداشت، می گردد. در سالهای ٧٦-١٩٧٤ یعنی
زمانی که تأثیرات افزایش فاحش قیمت نفت در سالهای ٧٤-١٩٧٣ و افزایشهای تدریجی بعدی تجربه
می باشد، و افزایشهای تدریجی بعدی تجربه می شد، معادله مورد تجدید نظر واقع شده در پیش بینی
تقاضای انرژی از آن معادله ای که ما انتخاب کرده ایم دقت کمتری دارد. علاوه بر این، معادله مزبور
براساس سه سال تجربه به نظر می رسد که انحرافی دائمی به سمت پایین داشته باشد (منحنی)، در حالی که
معادله منتخب ما نتایج واقعی را نشان می دهد. (به جدول الف ١٣ نگاه کنید).
پیش بینی های مربوط به کشورهای غیرکمونیستی، خارج از سازمان همکاری و عمران اقتصادی
ما رابطه تاریخی بین فعالیت اقتصادی را با استفاده از تولید ناخالص داخلی و مصرف نفت اندازه گیری
شده برای ده کشور روبه رشد مصرف کننده نفت برآورد کرده ایم که عبارتند از: استرالیا، اسرائیل، نیوزیلند،
افریقای جنوبی و دیگر کشورهای رو به رشد غیراوپک به طور گروهی. (به جدول الف ١٤ نگاه کنید).
نوسانات نفت بر تولید ناخالص داخلی در هریک از گروهها در سالهای ٧٣-١٩٦٠ محاسبه شده است
مصرف نفت از سال ١٩٧٧ براساس نوسانات تاریخی و فرضیات در مورد سطوح و رشد آتی تولید
ناخالص ملی پیش بینی شده است. در اکثر موارد، نرخهای رشد تقریبا برابر با چهار پنجم تاریخی آن
می باشد. در مورد مکزیک از برآوردهای کمپانی پمکس در مورد مصرف نفت استفاده کرده ایم.
ضمیمه ج: جزوه «بازار نفت تا پایان سال ١٩٨٥» در مقایسه با جزوه...
ضمیمه ج
جزوه «بازار نفت تا پایان سال ١٩٨٥» در مقایسه با جزوه «اوضاع انرژی بین المللی: نگرشی
بر سال ١٩٨٥»
این ارزیابی اساسا به یک نتیجه گیری مشابه با آخرین گزارش منتشر شده ما درباره این موضوع دست
می یابد. (١٠٢٤٠ اوضاع انرژی بین المللی: نگرشی بر سال ١٩٨٥، طبقه بندی نشده، آوریل١٩٧٧).
معذلک بین این دو گزارش چند تفاوت وجود دارد. یکی از مهمترین این تفاوتها این است که ارزیابی
کنونی، با عربستان سعودی به عنوان یک تولیدکننده اضافی که کمبودها را تأمین نماید برخورد نمی کند.
در مطالعه آوریل ١٩٧٧، سطح تولید اوپک جهت تأمین تقاضای نفتی غیرکمونیستی بروشی مشابه
آنچه که در ارزیابی کنونی مورد استفاده قرار گرفت پیش بینی شد. در آنجا فرض بر این قرار داده شده بود
که همه کشورهای اوپک به استثناء عربستان سعودی با ظرفیتی تولید خواهند کرد که تقاضا برای نفت را
برآورده سازند و از عربستان سعودی خواسته شد، تا نفت باقیمانده را تولید نماید تا در بازار نفتی تعادل
پدید آورد. این میزان نفت که بین ١٩ تا ٢٣ میلیون بشکه در روز در مطالعه آوریل ١٩٧٧ برآورد شده بود،
نوعی پیش بینی در مورد تولید نبود، و مطالعات پیشین نیز حاکی از آن بود که تولید در چنین سطوحی
شدیدا غیرمحتمل می باشد.
تفاوت دوم بین این دو گزارش این است که در معادلات پایه تقاضای انرژی ارزیابی کنونی به طور
ساده یک شرط قیمت نیز درنظر گرفته شده است. لیکن در گزارش قبلی، تمام صرفه جوییهایی که انگیزه