اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٩٠ - عرضه نفت اوپک تا پایان سال ١٩٨٥
عنوان حجم تولیدی ذکر می گردد که گاز طبیعی مرتبط با آن را به مقدار کافی برای برآوردن نیازهای
داخلی کویت فراهم سازد.
با سرمایه گذاریهای عظیم می توان ظرفیت تولیدی را افزایش داد. یکی از مطالعات اخیر ما در مورد
اوپک این نتیجه را به دست داد که بازده نفتی کویت تا پایان سال ١٩٨٥ می تواند به سطح ٢٨/٤ میلیون
بشکه در روز و پس از ١٩٩٠ نیز به سطح ٥/٦ میلیون بشکه در روز برسد، که مستلزم یک برنامه
سرمایه گذاری چند میلیارد دلاری می باشد. مهمترین محدودیتهای موجود در مورد گسترش ظرفیت
عبارتند از: (الف) فقدان تجهیزات جداکننده آب و نفت و (ب) شیرین غیر کافی جهت پالایش نفت خام. با
در نظر گرفتن موقعیت کنونی کویت از نظر مازاد درآمد عظیم و مستمر نفتی و سیاست اقتصادی تر کردن
تولید تا حد امکان، گمان نمی رود که مقامات دولتی اجازه تولید متوسطه بیش از ٢ میلیون بشکه در روز را
بدهند تا چه رسد به تقلیل یک برنامه سرمایه گذاری جدید و مهم.
ابوظبی
ابوظبی برای شرکتهای نفتی خارجی محدودیتهای عملیاتی تعیین کرده است که تولید سال ١٩٧٨ را
به ٥/١ میلیون بشکه در روز یعنی روزانه ٠٠٠/٤٠٠ بشکه کمتر از ظرفیت تولیدی قابل ابقاء محدود
خواهد کرد. دولت تصریح کرده است که صرفه جویی نقش عظیمی را در تصمیمات آتی ابوظبی در امر
تولید ایفا خواهد کرد. عتیبه وزیر نفت ابوظبی در اواخر سال ١٩٧٧ اعلام کرد که سقف تولید مجاز بعضی
از حوزه ها کاهش یافته است، چون دولت فکر می کند که بهره برداری از حوزه های نفتی خیلی سریع انجام
می گیرد. وی گفت با درنظر گرفتن اینکه به ذخایر افزوده نمی شود، تولید آتی نیز ممکن است دچار
محدودیت گردد.
مقدار سرمایه گذاری لازم جهت انجام اکتشاف و تولید از سال ١٩٧٨ تا ١٩٨٤ معادل ٥/٤ میلیارد
دلار پیش بینی شده است. حدود ٤٠ درصد این سرمایه گذاری برای گسترش ساختمان قسمت فوقانی
حوزه نفتی خارج از خشکی زاکوم که ظاهرا توان تولیدی بین ٠٠٠/٥٠٠ بشکه و ٣/١ میلیون بشکه در
روز را دارد مصرف خواهد شد، ١٢ درصد دیگر آن برای ساختمان دو حوزه نفتی استفاده نشده خارج از
خشکی که مشترکا قادر به تولید روزانه ٠٠٠/٢٠٠ بشکه نفت خواهند بود به کار گرفته خواهد شد. ولی
تنها بخشی از این افزایشها در تولید نفت تا پایان سال ١٩٨٥ قابل دستیابی خواهد بود.
اندونزی
تولید نفت اندونزی در سال ١٩٧٧ به سطح ٧/١ میلیون بشکه در روز رسید و احتمالاً تا سال ١٩٨٥
افزایش زیادی نخواهد یافت. عملیات اکتشافی در نتیجه وخامت روابط صنعت نفت و دولت و
تجدیدنظرهای متعاقب آن در قراردادهای پیمانکاران خارجی فعلی عملاً متوقف گشته است. بدون انجام
عملیات اکتشافی جدی در خارج از خشکی نمی توان انتظار داشت که به بیش از معدودی حوزه های
جدید دست یافته شود. ذخایر نفتی خارج از خشکی اندونزی عمری کوتاه از نظر اقتصادی داشته و برای
جبران این تخلیه سریع نیاز به سرمایه گذاری عظیمی در زمینه اکتشاف و گسترش می باشد. شرکت های
نفتی که در اندونزی فعالیت دارند، خواستار وضع قوانین مالیاتی مطلوبتری شده اند تا بتوانند حفاریهای