اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٠٣ - تقاضای کشورهای سازمان همکاری و عمران اقتصادی برای نفت اوپک
اداره در یک کشور مهم، کاهشهای بیشتر در ظرفیت پیش بینی شده غیرمحتمل می باشند. به این ترتیب تا
سال ١٩٨٥ برق تولیدی توسط انرژی هسته ای معادل نفتی ٦/٦ میلیون بشکه در روز به تولید انرژی
کشورهای عضو سازمان همکاری و عمران اقتصادی خواهد افزود که سه برابر مقدار آن در سال ١٩٧٧
می باشد.
جدول ٧
ظرفیت تولیدی ثابت آمریکا در اواسط سالهای ١٩٨٠ از مرز ٠٠٠/١٠٠ مگاوات خواهد گذشت برق
تولیدشده توسط انرژی هسته ای در سال ١٩٨٥ معادل ٣ میلیون بشکه نفت در روز می شود که مساوی ١٠
درصد تولیدات انرژی آمریکا خواهد بود. گسترش انرژی هسته ای نیز در برگیرنده سه چهارم افزایش
عرضه انرژی ژاپن در سالهای ٨٥-١٩٧٧ خواهد بود. در ژاپن ظرفیت ثابت ٠٠٠/٢٢ تا ٠٠٠/٢٣
مگاوات تا سال ١٩٨٥ که خیلی پایین تر از پیش بینی های دولتی است، خواهد توانست تولید برقی معادل
روزانه ٠٠٠/٦٠٠ بشکه نفت را تضمین نماید، البته اگر پیرامون مشکلات که به ظرفیت هسته ای کنونی
ژاپن آسیب وارد می سازد، راه حلی اندیشیده شود. در کانادا افزایش فعالیت دولت مرکزی در زمینه انرژی
هسته ای خواهد توانست در هشت سال آینده در منطقه اونتاریو ٥٠٠٠ مگاوات به ظرفیت انرژی هسته ای
این کشور اضافه نماید.
در اروپای غربی، فرانسه نمونه ای برای گسترش انرژی هسته ای می باشد.
* کنترل مستقیم دولت بر بازار داخلی انرژی، پاریس را قادر خواهد ساخت تا ظرفیت انرژی
هسته ای خود را بیش از هر کشور دیگری در اروپای غربی بالا ببرد. تا سال ١٩٨٥، ظرفیت انرژی
هسته ای فرانسه به ٠٠٠/٣١ مگاوات خواهد رسید که در مقابل در سال ١٩٧٧ این ظرفیت معادل ٤٦٠٠
مگاوات بوده است.
* در آلمان غربی جایی که بازار انرژی آزادانه تر از فرانسه عمل می کند، ظرفیت انرژی هسته ای از
میزان ٤٠٠/١ مگاوات افزایش می یابد و در سال ١٩٨٥ به ٠٠٠/٢ مگاوات خواهد رسید. این میزان
خیلی کمتر از برنامه ای است که دولت چندسال قبل طرح آن را ریخته بود. دعاوی قانونی گروههای
حفاظت محیط زیست و شرایط سخت دولتی جهت دفن مواد زائد هسته ای، ساختمان بسیاری از
کارخانه ها را به تأخیر انداخته و آغاز کار بسیاری را نیز به تعویق انداخته است.
* انگلیس که پیشگام در صنعت انرژی هسته ای بوده است، در تولید انرژی هسته ای افزایش ناچیزی
را برنامه ریزی کرده است. تولید فراوان زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی در داخل، نیاز به انرژی هسته ای را
در کوتاه مدت از بین برده است.
دیگر منابع انرژی سازمان همکاری و عمران اقتصادی در چندسال آینده افزایش معتدلی خواهند
یافت. کلیه مناطق مهم سازمان همکاری و عمران اقتصادی درنظر دارند، در برنامه تولید برق
هیدروالکتریک و ژئو حرارتی خود گسترشی به وجود آورده، و میزان تولید سازمان را از این منابع در سال
١٩٨٥ به ٣/٦ میلیون بشکه در روز برسانند. میزان افزایش استفاده از انرژی خورشیدی، باد و دیگر منابع
انرژی غیرمرسوم در سال ١٩٨٥ بسیار ناچیز و احتمالاً معادل نفتی آن یعنی ٠٠٠/٥٠ بشکه در روز