اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٠٤ - تقاضای کشورهای سازمان همکاری و عمران اقتصادی برای نفت اوپک
خواهد بود. تکنیکهای موجود استفاده از انرژی خورشیدی که با قیمتهای فعلی از نظر هزینه مقرون به
صرفه است از قبیل ایجاد ساختمانهائی که بتوانند حداکثر استفاده از گرمای خورشید را بنمایند و نیز
استفاده از این انرژی در گرم کردن آب، احتمالاً به کندی در معرض استفاده قرار خواهند گرفت.
واردات خالص زغال سنگ و گاز طبیعی به میزانی برابر معادل نفتی آن یعنی ٧/٣ میلیون بشکه در روز
در سال ١٩٨٥، مکملی برای منابع داخلی انرژی سازمان خواهد شد، در حالی که در سال گذشته میزان این
واردات معادل ٧/١ میلیون بشکه نفت در روز بوده است. آمریکا، اروپای غربی و ژاپن در این دوره بخش
اعظم گاز طبیعی موردنیاز خود را از طریق کشورهای عضو اوپک وارد خواهند نمود. ژاپن امیدوار است
که بتواند تا سال ١٩٨٥ واردات گاز مایع طبیعی خود را دوبرابر یعنی معادل ٠٠٠/٥٠٠ بشکه نفت در روز
بنماید، تا بتواند نیاز خود را در زمینه تغییر منابع انرژی و استفاده از سوخت بدون دود برآورده سازد. به
دلیل هزینه های سرسام آور و تکنولوژی پیچیده لازم، ژاپن فقط به تعداد محدودی از برنامه های تولید گاز
مایع طبیعی در خارج از کشور پرداخته است. مشکلات مربوط به انبار کردن و حمل و نقل نیز بر میزانی که
ژاپن می تواند واردات گاز طبیعی مایع خود را افزایش دهد تأثیر خواهد گذارد. واردات گاز طبیعی اروپای
غربی در سال ١٩٨٥ دوبرابر خواهد شد که بیشتر از گاز طبیعی مایع الجزایر تشکیل می گردد. فروش گاز
طبیعی شوروی به اروپای غربی نیز احتمالاً افزایش خواهد یافت (از معادل نفتی آن یعنی ٠٠٠/٨٥٠
بشکه در روز به ٨٥/١ میلیون بشکهد ر روز) و به این ترتیب تا سال ١٩٨٥ شوروی ٥٠ درصد نیاز
وارداتی اروپای غربی را از نظر گاز طبیعی برآورده خواهد ساخت.
انتظار می رود واردات خالص زغال سنگ سازمان همکاری و عمران اقتصادی در سال ١٩٨٥ معادل
٤/١ میلیون بشکه نفت در روز بشود. واردات زغال سنگ اروپای غربی که از طریق افریقای جنوبی،
لهستان، استرالیا و نیز آمریکا تأمین می گردد، نیز افزایش معتدلی خواهد داشت، ولی افزایش عمده ای در
این رابطه پدید نخواهد آمد، چون صنعت فولادسازی که چهل درصد مصرف زغال سنگ را به خود
اختصاص داده است رشد سریعی نخواهد داشت و در زمینه تولید انرژی برق یا در استفاده از زغال سنگ به
عنوان سوخت نیز افزایش چشمگیر حاصل نخواهد گردید. بنا به دلایل مشابه واردات زغال سنگ ژاپن
نیز افزایش چندانی نخواهد یافت.
تقاضای خالص واردات نفتی سازمان همکاری و عمران اقتصادی
کسر کردن تولید داخلی انرژی سازمان همکاری و عمران اقتصادی و نیز واردات خالص غیرنفتی از
تقاضای انرژی مذکور در سناریوهای ما، نشان دهنده این امر می باشد که تقاضای وارداتی انرژی این
سازمان در سال ١٩٨٥ دامنه ای از ٥/٣١ تا ٩/٣٤ میلیون بشکه در روز را خواهد داشت، و بستگی به رشد
تولید ناخالص ملی نیز دارد. (به جدول ٨ نگاه کنید) در هر دو سناریو، رشد تقاضای واردات نفتی سازمان
در سالهای ٨٢-١٩٨٠ سرعت می یابد، که منعکس کننده، کند شدن رشد تولید انرژی داخلی می باشد.
* با درنظر گرفتن فرضیات پایین تر رشد تولید ناخالص ملی که نزدیک بدان فرضیاتی است که توسط
بسیاری از پیش بینی کنندگان انرژی صنعتی مورد استفاده قرار گرفته است، تقاضای خالص واردات نفتی
سازمان همکاری و عمران اقتصادی برابر با ٥/٣١ میلیون بشکه در روز در سال ١٩٨٥ خواهد بود که از
این مقدار ٥/١٢ میلیون بشکه آن روزانه توسط آمریکا وارد می گردد.