اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٣٧ - مسکن
ترغیب به بازگشت به وطن نماید. به دکترهای ایرانی که در کشورهای دیگر به کار مشغول می باشند،
پیشنهاد معافیت از خدمت نظام وظیفه با کارکردن در بیمارستانی که دولت معین می کند با حقوق کامل و
اجازه پرداختن به کار خصوصی پس از ساعات بیمارستان داده شده است. ایران همچنین شروع به وارد
کردن دکتر از پاکستان و هند به منظور رویارویی با نیازهای توسعه اش کرده است. به هر حال تحقق بیشتر
این برنامه ها که چندین فقره از آنها مکمل سپاه بهداشت می باشد، در آینده بدون اشکال خواهد بود. به
استثنای برنامه واکسیناسیون که هم اکنون در دست انجام است خیلی زود است که این برنامه ها را چیزی
جز پیشنهادات معرفی نماییم.
دولت در تهران برنامه های قابل تحقق فوری تری که برای افزایش دسترسی فقرا به خدمات درمانی
طرح ریزی شده را شروع نموده است. اینها (برنامه ها) شامل ساختمان ٢ بیمارستان ١٠٠٠ تختخوابی
است که نرخهای ثابت ٣٠٠ ریال روزانه برای کلینیکهایی که دارای تجهیزات کمتر هستند و ٩٠٠ ریال
برای بیمارستانهای عادی را عرضه می نمایند. کلیه بیمارستانهای دیگری که ٣٠% یا بیشتر بودجه شان را
از دولت دریافت می دارند، و نیز بیمارستانهایی که برای درمان کارمندان با دولت قرارداد دارند از این
نرخهای ثابت استفاده می کنند.
دولت ایران تأکید می کند که قصد ندارد بیمه همگانی را در ایران تحمیل کند، بلکه هدفش این است که
خدمات درمانی وسیع و مجانی برای آنهایی که قادر به پرداختی برای آن نمی باشند، فراهم کند در عین
حال که افراد ثروتمند را که از کیفیت خدمات و درمان در بیمارستانهای عمومی ناراضی هستند، آزاد
می گذارد تا برای نوع مراقبتهای پزشکی که می خواهند پول بپردازند.
مسکن
ج مسکن
در ابتدا دولت ایران قصد داشت که ٧٥ درصد خانه سازی ایران را به بخش خصوصی واگذار نماید و
دولت منابع ساختمانیش را به طور اصلی روی خانه سازی برای کارمندان دولت و نظامیان متمرکز کند. در
مقایسه با برنامه چهارم (١٩٧٣١٩٦٩) بخش خصوصی فی الواقع ٢٥٦٠٠٠ واحد مسکونی در مقابل
٠٠٠/٣٧ واحد دولت بنا نمود. به هرحال تراکم مسکن در این دوره از ٧/٧ به ٨/٨ نفر در مقابل یک واحد
مسکونی افزایش پیدا کرد و به دنبال ترمیم کابینه در ١٩٧٤ و علیرغم کمبود مسکن در سطح کشور (در
حدود ٧/١ میلیون واحد) دولت تصمیم گرفت که مداخله کند. هدف خانه سازی در برنامه تجدیدنظر شده
پنجم از ٠٠٠/٧٤٠ واحد به ٠٠٠/٠٥٠/١ واحد ترقی پیدا کرد و تخصیص (منابع) برای خانه سازی از ٩٠
میلیارد ریال به ٢٥٠ میلیارد ریال افزایش پیدا کرد. برطبق برآوردهای رسمی منابع اضافی به علاوه
توسعه سریع و تشویق صنعت خانه سازی پیش ساخته به دولت اجازه خواهد داد که تا سال ١٩٧٨ سالانه
٠٠٠/١٠٠ واحد بنا کند (برطبق ارزیابیهای رسمی). (اشاره می شود به یک تذکر نامتجانس: امیرشاهی
مدیر شرکت خانه سازی کورش توضیح داد که حداقل دو سال طول می کشد تا کارخانه های خانه سازی
پی ساخته قبل از اینکه واحدی ساخته شود، برپاشوند.) همایون جابر انصاری وزیر مسکن و شهرسازی
یک هدف عظیمتر خانه سازی را اعلام نموده است، که بر اساس آن ٠٠٠/٢٠٠ واحد در طول سال آینده
ساخته خواهد شد که ٠٠٠/١٢٠ واحد آن به وسیله بخش خصوصی و ٠٠٠/٨٠ واحد به وسیله دولت
(منجمله ٠٠٠/٢٠ واحد به وسیله وزارتخانه او) ساخته خواهد شد. او انتظار دارد که این هدف ٦٩/٦