اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٦٧ - خلاصه بحث عرضه و تقاضای نفت تا پایان سال ١٩٨٥
اقتصادی نگاه خواهد داشت.
تولید نفت اوپک از ٧/٣١ میلیون بشکه در روز در سال ١٩٧٧ به سطحی بین ٣٣ تا ٤٠ میلیون بشکه
در روز در سال ١٩٨٥ افزایش پیدا می کند.
عرضه و تقاضای نفت تا پایان سال ١٩٨٥
نتایج حاصله از مطالعات در آوریل ١٩٧٧ چنین بود: «در صورتی که در میزان صرفه جویی انرژی
افزایش پدید نیاید، تقاضای جهانی برای نفت در اوائل سالهای ١٩٨٠ معادل ظرفیت تولید خواهد
گشت... و قیمتها آنقدر افزایش پیدا خواهند کرد که میزان نفت موجود جیره بندی شود.» لیکن در سال
گذشته چند فاکتور دستخوش تغییر گشته است. مهمترین آنها این است که ظرفیت تولیدی اوپک و به
خصوص عربستان سعودی به سطح پیش بینی شده قبلی نخواهد رسید، و یکی از دلایل آن نیز این است که
دولتهای اوپک که در اخذ تصمیمات نقش عمده ای دارند، اهدافی متفاوت با اهداف صاحبان شرکتهای
پیشین دارند. در رابطه با تقاضا، به نظر می رسد رشد اقتصادی کشورهای پیشرفته در سالهای ٧٨-١٩٧٧
معادل نیم درصد کمتر از پیش بینی ماه آوریل گذشته بوده که در تقاضای آتی نفتی، نوعی اعتدال پدید
می آورد. علاوه بر این ما پیش بینی های خود را در رابطه با حداکثر واردات خالص نفتی کشورهای
کمونیستی در سال ١٩٨٥ پایین آورده ایم، تا به خصوص نشان دهیم که شوروی و کشورهای اروپای
شرقی نیاز مبرمی به ارز معتبر دارند.
با در نظر گرفتن تمام این تغییرات، خطر کاهش تولید نفت در نیمه اول سالهای ١٩٨٠ که می تواند منجر
به سیر صعودی قیمت واقعی نفت اوپک گردد هنوز بسیار زیاد است. ترکیبهای دیگر پیش بینی های سه
متغیر اصلی نشان می دهد که چندین سال طول می کشد تا چنین مشکلی پدید آید.
در صورتی که عرضه نفت اوپک فقط به ٣٣ میلیون بشکه در روز برسد و میانگین میزان رشد اقتصادی
نیز سالانه معادل ٢/٤ درصد باشد، تا سال ١٩٨٠ یک مشکل نفتی به وجود خواهد آمد. حتی در صورتی
که تولید نفت کشورهای عضو اوپک به ٤٠ میلیون بشکه در روز برسد، که به عقیده ما بسیار خوش بینانه
است، تقاضا برای نفت اوپک قبل از سال ١٩٨٥ با میزان عرضه نفت تطبیق خواهد کرد، البته در صورتیکه
میزان رشد اقتصادی به بالاترین سطحی که پیش بینی کردیم برسد. ترکیبی از افزایش تولید نفت اوپک،
کاهش رشد اقتصادی، و صرفه جویی شدید نفتی حداقل تا پایان سال ١٩٨٥ از بروز این مسئله جلوگیری
خواهد کرد.
البته همه صاحبنظران نفتی با نحوه قضاوت ما درباره اهمیت مسئله موافق نیستند. لیکن اکثر
پیش بینی هایی که در مورد تقاضا برای انرژی و تولید داخلی انرژی کشورهای سازمان همکاری اقتصادی
و توسعه شده مشابه پیش بینی های ما می باشند. تعداد کمی از این صاحب نظران امکان اینکه کشورهای
کمونیستی تبدیل به واردکنندگان خالص نفتی بشوند را درنظر گرفته اند، ولی این اختلاف در مقایسه با
برآوردها، بحرانی نیست. اگر کشورهای کمونیستی به نحوی از انحا در زمره واردکنندگان تقاضای
پیش بینی شده برذخایر نفتی فقط یک سال به تعویق می افتد. تفاوت اصلی بر تولید نفت اوپک متمرکز
است. خوش بین ترین صاحب نظران فرض را بر آن قرار داده اند که ظرفیت تولیدی اوپک و به خصوص
عربستان سعودی خیلی بیش از نتایج پیش بینی های ما می باشد. البته بعضی از آنها در سال گذشته