اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥١٤ - تقاضای جهانی برای نفت اوپک تا پایان سال ١٩٨٥
آنقدر بحرانی نیست که بتواند به نتیجه گیری همه جانبه در مورد کمبود در بازار نفتی بینجامد. ولی اگر
کشورهای کمونیستی بتوانند از وارد کردن نفت خودداری نمایند، فشار تقاضای پیش بینی شده بر
تولیدات نفت در مورد هریک از ترکیبات عرضه اوپک و تقاضای سازمان همکاری و عمران اقتصادی
مدت یک سال به تعویق خواهد افتاد.
برای به آزمایش گذاشتن حساسیت این نتایج نسبت به تحولات مربوط به عرضه انرژی غیرنفتی و
صرفه جویی، ما سناریوهای پایه ای تقاضای انرژی سازمان همکاری و عمران اقتصادی را در سال ١٩٨٥
معادل ٥/٢ درصد، ٥ درصد و ١٠ درصد کاهش دادیم (که در سالهای ٨٥-١٩٧٨ به صورت خطی
افزایش یابند).(١)
اولین کاهش سبب می شود که در میزان تقاضای آمریکا در مورد وارد کردن نفت به مقدار ٢ میلیون
بشکه در روز کاهش پیدا شود که این امر را وزارت انرژی نیز به دنبال قانون و مقررات پیشنهادی آمریکا یا
به خاطر برنامه هایی با تأثیر مساوی در تمامی دیگر نقاط سازمان همکاری و عمران اقتصادی محتمل
می داند. کاهش دوم هر دو نتیجه را به دست می دهد. سومین کاهش خطاهای بزرگتری را در پیش بینی
تقاضای انرژی و نفت پدید می آورد. با درنظر گرفتن ١٠ درصد کاهش شدید، می توان گفت که از میزان
تقاضای نفتی سازمان در سال ١٩٨٥ روزانه ١٠ تا ٧/١٠ میلیون بشکه کم می شود و تقاضای جهان برای
نفت اوپک را فقط به میزان ٦/٣١ تا ٣/٣٤ میلیون بشکه در روز براساس فرضیات مربوط به تولید
ناخالص کاهش می دهد.
اگر کاهش ٥/٢ درصد درنظر گرفته شود، دوران پرخطر مشکل نفتی تا سال ٨٥-١٩٨٣ مدت یک
سال به تأخیر خواهد افتاد. در واقع، براساس این فرضیه صرفه جویی جایگزینی یعنی ترکیب رشد
اقتصادی کمتر و عرضه بیشتر اوپک، بروز کمبودهای بازار نفت به سال ١٩٨٦ موکول می گردد. ولی
درصد کاهش تأخیر بیشتری را ایجاد می نماید، حتی اگر فشارهای تقاضا برای نفت تا سال ١٩٨٥ به
حدود یک میلیون بشکه نفت در روز از تولیدات نفتی تحت کلیه ترکیبات سناریوهای ما بجز ترکیب تولید
بالای اوپک و رشد پایین سازمان همکاری و عمران اقتصادی، نزدیک شود، ١٠ درصد کاهش نیز سبب
می شود که جهان تا سال ١٩٨٥ با مشکل نفتی روبرو نشده، مگر آنکه تولید نفت اوپک در سطح پایین و
میزان رشد در سطح بالای دامنه پشنهادی ما باشد.
چند عامل می تواند خطر مشکل نفتی را در نیمه اول سالهای ١٩٨٠ از میان بردارد، که عبارتند از:
* در سالهای ٨٥-١٩٧٨ میانگین رشد تولید ناخالص ملی کشورهای عضو سازمان همکاری و
عمران اقتصادی باید کمتر از ٧/٣ درصد در سال باشد، یا؛
١- خطاهای مستقل در پیش بینی عرضه و تقاضای انرژی بدون اینکه بر احتمال کمبود عرضه نفت اوپک تأثیر بگذارند از بین می روند. برای ارزیابی از بین رفتن این خطاها ٬ ما احتمال کمبود نفت اوپک در سال ١٩٨٥ را با درنظر گرفتن پنج شرط محاسبه کردیم. یعنی: (الف) شکاف بین عرضه و تقاضای اوپک به ١١ متغیر مختلف بستگی دارد که عبارتند از تقاضای انرژی ٬ تولید نفت و منابع انرژی غیر نفتی سازمان همکاری و عمران اقتصادی ٬ عرصه و تقاضای نفتی دیگر کشورهای پیشرفته ٬ کشورهای روبه رشد غیراوپک٬ کشورهای کمونیست و کشورهای اوپک٬ (ب) بهترین حدس در مورد هریک از ١١ متغیر در رابطه با برآورد حد وسط ٬ (ج) هر برآورد تابع نوعی خطا است ٬ (د) حد خطای هر برآورد یک متغیر تصادفی در توزیع نرمال با میانه صفر و انحراف معیاری معادل ١٠ % برآورد می باشد ٬ و (ه) حدود ١١ خطا مستقل هستند. حتی با درنظر گرفتن چنین وسعتی برای خطای برآوردها ٬ احتمال بروز کمبود نفت اوپک در سال ١٩٨٥ به میزان ٧٤ درصد وجود دارد.