اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥١١ - کشورهای کمونیست در بازار نفت
است و مسکو برای تأمین نیاز انرژی آتی هاوانا اولویت خاصی قائل شده است. کوبا در سال ١٩٧٦ روزانه
معادل ٠٠٠/١٨٠ بشکه نفت مصرف نمود و در سال ١٩٨٥ احتمالاً معادل ٠٠٠/٢٥٠ بشکه در روز و یا
بیشتر استفاده خواهد کرد. در سال ١٩٧٦ هزینه کل واردات نفتی کوبا حدود ٩٠٠ میلیون دلار یا بیش از
کل ارز معتبر اکتسابی توسط این کشور گردید. در رابطه با کره شمالی، ویتنام، و مغولستان باید گفت که در
حال حاضر مجموع واردات روزانه آنها فقط حدود ٠٠٠/٥٠ بشکه نفت می باشد و احتمال دارد که فقط به
میزان کمی افزایش یابد. چین می تواند احتمالاً در آینده برای آنها منبع جایگزین انرژی به شمار آید.
تداوم صادرات چین
در دهه آتی احتمالاً چین نخواهد توانست در زمره عرضه کنندگان اصلی نفت به بازار جهانی درآید.
بازده ٨/١ میلیون بشکه در روز سال ١٩٧٧، چین را در زمره تولیدکنندگان نفتی مهم جهان قرار داده که با
اندونزی و ابوظبی قابل قیاس می باشد. لیکن تقاضای داخلی به سرعت رو به افزایش است و درحال
حاضر این کشور ٩٠ درصد تولیدات نفتی خود را خود مصرف می نماید.
رشد تولید نفت خام از ٢٠ درصد و یا بیشتر در اوائل سالهای ١٩٧٠ به ٨ درصد در سال ١٩٧٧ کاهش
پیدا کرده است. این کاهش نیز ظاهرا به دلیل ناآرامیهای سیاسی و سرعت پیدا کردن مشکلات فنی در بالا
بردن بازده حوزه های نفتی بزرگ به وجود آمده است. مهمترین حوزه های تولیدی اکنون ده سال و یا بیشتر
از عمر خود را سپری ساخته اند و بخشهای کم عمق آنها درحال تخلیه کامل است. با این وصف چهار حوزه
کم عمق جدید دیگر نیز وجود دارد که چینیها خواهند توانست با تواناییهای کنونی حفاری خود
بهره برداری از آنها را آغاز نمایند. و در همین حال پکن درحال وارد کردن تکنولوژی حفاری عمیق از
آمریکاست. این کشور بهره برداری از خلیج پوهای را آغاز کرده و با استفاده از مته های وارده از سنگاپور،
ژاپن و نروژ به حفاریها اکتشافی مبادرت ورزیده است.
در اوائل سالهای ١٩٨٠ احتمالاً چین خواهد توانست بیش از نیاز اقتصادی داخلی نفت تولید نماید. و
در سال ١٩٨٢ میزان صدور نفت برابر با ٠٠٠/٥٠٠ تا ٠٠٠/٦٠٠ بشکه در روز خواهد گردید. ژاپن نیز
احتمالاً بخش اعظم این صادرات را جذب خواهد نمود، چون براساس یک قرارداد تجاری درازمدت بین
چین و ژاپن نفت و زغال سنگ چین با تکنولوژی ژاپن معاوضه خواهد گردید. برای افزایش صادرات نفت
به سطحی فراتر از سال ١٩٨٢، چین نیازمند شانس قابل ملاحظه ای برای یافتن ذخایر بزرگ که به آسانی
قابل بهره برداری هستند، می باشد و یا اینکه باید در میزان مصرف داخلی نفت، اقتصاد مبنی بر صرفه جویی
را تقویت نماید.
موازنه تجارت نفتی کمونیستی
بسته به اینکه تولید نفت شوروی در چه زمانی شروع به کاهش یافتن خواهد کرد و با درنظر گرفتن
میزان رشد اقتصادی کشورهای کمونیستی مختلف، و رشد ارز معتبر اکتسابی آنان، واردات خالص نفتی
آنها در سال ١٩٨٥ معادل ٥/٢ میلیون بشکه در روز خواهد بود. (به جدول ١٠ نگاه کنید) این رقم در
برگیرنده ٥٠٠٠٠٠ بشکه در روز صادرات قابل پیش بینی چین، واردات ٧/٢ میلیون بشکه در روز
اروپای شرقی، موقعیت تعادلی برای شوروی، واردات خالص ٠٠٠/٣٠٠ بشکه در روز برای دیگر