اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥١٠ - کشورهای کمونیست در بازار نفت
را واردات نفتی تشکیل می داد که ٨٥ درصد آن از طریق شوروی تأمین می گردید. تقریبا تمام نفت تولیدی
اروپای شرقی از رومانی که تقریبا خودکفاست به دست می آید و مقداری از آن نیز در یوگسلاوی تولید
می گردد که این کشور نیز می تواند ٣٠ درصد نیاز خود را تأمین کرده و بقیه آن را در ازای ارز معتبر
خریداری می نماید. بلغارستان، چکسلواکی، مجارستان، لهستان و آلمان شرقی تقریبا به طو رکامل به
واردات متکی هستند که درحال حاضر تقریباً و منحصرا با پرداخت ارز معتبر از اتحادشوروی تأمین
می نمایند.
رشد اقتصادی اروپای شرقی با کندی روبرو شده است. یعنی در سال ١٩٧٦ و ١٩٧٧ معادل ٥/٣
درصد بوده است در حالی که در سالهای ٧٥-١٩٧١ میزان رشد برابر با ٥/٤ درصد بوده و ما فکر می کنیم
که این کندی رشد همچنان ادامه خواهد داشت و در سالهای ٨٥-١٩٨١ معادل ٥/٣ تا ٤ درصد در سال
خواهد بود. رشد تقاضای انرژی نیز دچار سیرنزولی شده است. علیرغم افزایش واردات گاز، تأکید بر
تولید زغال سنگ و آغاز یک برنامه جاه طلبانه در زمینه انرژی هسته ای واردات فزاینده نفتی باید بتواند
بخش اعظم تقاضای انرژی را بر آورده نماید. به نظر ما میانگین سالانه رشد واردات نفتی نیز بشدت
کاهش خواهد یافت و از ١٢ درصد در سالهای ٧٦-١٩٧١ به ٥ درصد در سالهای ٨٥-١٩٧٧ تقلیل
خواهد یافت. به طور کلی اروپای شرقی نیاز مبرمی به واردات نفتی روزافزون خواهد داشت.
احتمالاً رومانی و یوگسلاوی خواهند توانست در ازای نفت مورد نیاز خود ارز معتبر بپردازند. نیاز
رومانی به نفت وارداتی در سال ١٩٨٥ نباید بیش از ٠٠٠/١٠٠ بشکه در روز باشد. یوگسلاوی نیز در
حال حاضر روزانه ٠٠٠/١٨٠ بشکه نفت وارد می کند که احتمالاً نیمی از آن از طریق شوروی و در ازاء
ارز معتبر به دست می آید. ولی تا سال ١٩٨٥ یوگسلاوی روزانه به ٠٠٠/٢٥٠ بشکه نفت وارداتی نیاز
خواهد داشت که تقریبا باید در ازای همه آن ارز معتبر بپردازد.
کاهش احتمالی تولید نفت شوروی مشکلات زیادی برای اروپای شرقی به وجود خواهد آورد، و
احتمالاً این کشورها نیز مجبور خواهند شد در تحمل بار سنگین کمبود نفتی شوروی شریک باشند.
بهترین وضع این است که پس از سال ١٩٨٠ به احتمال زیاد در میزان صدور نفت شوروی به اروپای شرقی
افزایشی پدید نخواهد آمد و بدترین وضع این است که این صادرات ممکن است، متوقف گردد. اگر
بلغارستان، چکسلواکی، آلمان شرقی و مجارستان تا سال ١٩٨٥ مجبور شوند نفت خود را از طریق غرب
تأمین نمایند، با قیمتهایی که نفت در سال ١٩٧٧ خواهد داشت باید معادل ١٣ میلیارد دلار بپردازند و این
رقم برابر کل ارز معتبری است که جمعا در سال گذشته به دست آورده بودند. ولی واضح است هیچ راهی
وجود ندارد که آنها بتوانند چنین مخارجی را متحمل شوند. تحت چنین شرایطی احتمالاً شوروی به
صادرات نفتی خود در سطحی پایین تر به اروپای شرقی ادامه خواهد اد و متعاقبا در ازای ارز معتبر از
طرف آنها مقداری از نفت اوپک را نیز خریداری خواهد نمود.
دیگر کشورهای کمونیستی
در حال حاضر دیگر کشورهای کمونیستی بجز چین، نفت مورد نیاز خود را از شوروی وارد می کنند.
آنها منابع انرژی جایگزین معدودی دارند و احتمالاً میزان واردات نفتی آنها افزایش خواهد یافت. کوبا
بخش اعظم صادرات نفتی ٠٠٠/٣٣٠ بشکه در روز شوروی را در سال ١٩٧٧ به خود اختصاص داده