قرآن فرستاده خداست كه روح الامين بر قلب تو نازل كرده تا از انذار كنندگان باشى. بزبان عربى روشن كننده. بشارت قرآن در كتابهاى پيشينيان هم بوده است، آيا علم و اطلاع علماء بنى اسرائيل، براى آنها آيت و نشانى نبود؟ اگر قرآن را بر بعضى از عجمان نازل ميكرديم و بر آنها قرائت ميكرد، از ايمان آورندگان نبودند.

همچنين قرآن را بر دل مجرمين گذرانديم. به آن ايمان نمى‌آورند تا عذاب دردناك را بنگرند كه ناگهان ايشان را فرا رسد و توجه نداشته باشند و بگويند: آيا ما از مهلت داده شدگانيم؟ آيا به عذاب ما تعجيل ميكنيد؟ آيا مى‌بينى كه اگر سالها فرصتشان دهيم، آن گاه آنچه به آن وعده داده مى‌شوند، ايشان را فرا رسد، فرصتى كه به آنها داده شده است، بى‌نيازشان نميكند؟، هيچ بلدى را هلاك نكرديم جز اينكه برايشان انذار كنندگانى بود كه آنها را موعظه ميكرد و ما ستمكار نيستيم. قرآن را شيطانها نازل نكرده‌اند و سزاوار آن هم نيستند و استطاعت آن را هم ندارند، كه آنها از شنوايى قرآن معزول و بركنارند.

قرائت:

نزل: حجازيان و ابو عمر و حفص و زيد به تخفيف و رفع «الروح الامين» و ديگران به تشديد و نصب خوانده‌اند.

بنا بر تشديد نظير(نَزَّلَهُ عَلى‌ قَلْبِكَ) است (بقره ٩٧)