ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٢ - مقصود
پيامبر خدا ٦ فرمود: يا على، اگر افراد امت من روزه بگيرند تا مثل ميخ باريك شوند و نماز بخوانند تا كمرشان خميده شود و دشمن تو باشند، خداوند آنها را در جهنم سرنگون مىسازد.
سپس به پيامبر خود دستور ميدهد كه به آنها بگويد:
(إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها): تنها مأموريت من اين است كه خداى شهر مكه- يا منى- را پرستش كنم كه حرم امن است و چيزهايى كه در جاهاى ديگر حلال است، در اينجا حرام است از قبيل شكار كردن و جنگ كردن و غيره.
(وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ): خدايى كه مالك همه چيزهاست و هر چه بخواهد حلال و هر چه بخواهد حرام ميكند.
(وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ): و مأمورم كه خدا را به يگانگى و اخلاص پرستش كنم.
(وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ): و براى شما مردم مكه قرآن بخوانم و شما را به اجراى دستورات آن دعوت كنم.
(فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ): هر كه به حق و عمل به حق هدايت شود، براى خودش هدايت شده است. زيرا پاداش آن به خودش مىرسد.
(وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ): و هر كه به حق هدايت نشود و عمل حق انجام ندهد، باو بگو: من از كسانى هستم كه مردم را به كيفر معصيت مىترسانند و آنها را دعوت به طاعت مىكنند و قادر نيستم كه كسى را بر ايمان و دين مجبور كنم.
(وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ): و بمنظور اعتراف به نعمتهاى خداوند كه ترا به رسالت برگزيده بگو: ستايش مخصوص ذات خداست.
(سَيُرِيكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها): روز قيامت آيات خود را به شما نشان مىدهد و خواهيد دانست كه آنچه در عالم دنيا به شما گفته شده، حق است.
برخى گويند: يعنى در همين دنيا عذاب خود را در جنگ بدر به شما نشان