ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٤ - قرائت

ترجمه:

اصحاب ايكه رسولان را تكذيب كردند. آن گاه كه شعيب به ايشان گفت: آيا تقوى پيشه نميكنيد؟ من براى شما رسولى امينم. از خدا بپرهيزيد و مرا اطاعت كنيد. از شما اجرى درخواست نميكنم. اجرم بر خداى عالمين است.

پيمانه را تمام بدهيد و از كم دهندگان نباشيد و به ميزان راست و صحيح، وزن كنيد و چيزهاى مردم را كم ندهيد و در زمين فساد نكنيد و از خدايى كه شما و پيشينيان را آفريده، بپرهيزيد. گفتند تو از مسحور شدگانى و نيستى جز بشرى مانند ما و نميپنداريم ترا مگر از دروغ گويان. پس قطعه‌هايى از آسمان بر ما فرود آور، اگر از راست گويانى گفت: خدايم بكردار شما داناتر است. تكذيبش كردند و عذاب و شكنجه روز كم سايه، دامنگيرشان شد كه عذاب روزى بزرگ بود. در آن آيتى است و بيشترشان مؤمن نبودند و خداى تو مقتدر و رحيم است.

قرائت:

ايكة: حجازيان و شاميان اين كلمه را در اينجا و در سوره ص «ليكة» به فتح تاء خوانده‌اند و ديگران به همزه.

ابو على مى‌گويد: هنگامى كه گفته شود: «الايكة» همزه وسط ساقط مى‌شود و همزه اول نيز مى‌افتد. زجاج گويد: عدم انصراف آن بخاطر اين است كه نام شهر است.