ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١١ - مقصود
در پى مجالست جاهلان نيستيم.
لغت:
توصيل: اين كلمه در اصل به معنى وصل كردن قطعات ريسمان بيكديگر است. امرء القيس ميگويد:
|
درير كخذروف الوليد امره |
تتابع كفيه بخيط موصل |
|
اسب من مانند گردونه طفل است كه ريسمان آن را قطعه قطعه بهم تابيده و محكم كرده است.
درأ: دفع
شأن نزول:
آيه:(الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ ...) و ما بعد آن در باره عبد اللَّه بن سلام و تميم دارى و جارود عبدى و سلمان فارسى نازل شده است. زيرا اين آيات پس از اسلام اينان نازل گرديد.
برخى گفتهاند: در باره چهل مرد از پيروان انجيل كه پيش از بعثت پيامبر به او ايمان داشتند نازل شده است. سى و دو نفر اينها اهل حبشه بودند كه همراه جعفر بن ابى طالب خدمت پيامبر رسيدند و هشت نفر ديگر از شام. بحيرا و ابرهه و اشرف و عامر و ايمن و ادريس و نافع و تميم، از اينها بودند.
مقصود:
سپس در باره صفت قرآن مجيد ميفرمايد:
(وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ): آيات قرآنى را براى آنها به تفصيل و بدنبال يكديگر بيان كرديم و اخبار انبياء (ع) و امتهاى هلاك شده را براى آنها شرح داديم تا متذكر شوند و بينديشند و بدانند كه حق است و به آن ايمان آورند.
(الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ): آنان كه پيش از بعثت محمدى ٦ برايشان تورات و انجيل فرستاديم به آن ايمان دارند. زيرا صفات وى را