ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد)
(١)
سوره شعراء
٣ ص
(٢)
تعداد آيات
٣ ص
(٣)
فضيلت سوره
٣ ص
(٤)
تفسير سوره
٣ ص
(٥)
سوره الشعراء
٤ ص
(٦)
ترجمه
٤ ص
(٧)
اعراب
٥ ص
(٨)
مقصود
٥ ص
(٩)
سوره الشعراء
٨ ص
(١٠)
ترجمه
٩ ص
(١١)
قرائت
١٠ ص
(١٢)
اعراب
١٠ ص
(١٣)
مقصود
١٠ ص
(١٤)
سوره الشعراء
١٦ ص
(١٥)
ترجمه
١٧ ص
(١٦)
مقصود
١٨ ص
(١٧)
سوره الشعراء
٢١ ص
(١٨)
ترجمه
٢٢ ص
(١٩)
قرائت
٢٢ ص
(٢٠)
لغت
٢٣ ص
(٢١)
مقصود
٢٣ ص
(٢٢)
سوره الشعراء
٢٦ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٨ ص
(٢٤)
لغت
٢٨ ص
(٢٥)
اعراب
٢٩ ص
(٢٦)
مقصود
٢٩ ص
(٢٧)
سوره الشعراء
٣٦ ص
(٢٨)
ترجمه
٣٧ ص
(٢٩)
قرائت
٣٧ ص
(٣٠)
لغت
٣٧ ص
(٣١)
اعراب
٣٨ ص
(٣٢)
مقصود
٣٨ ص
(٣٣)
سوره الشعراء
٤١ ص
(٣٤)
ترجمه
٤٢ ص
(٣٥)
قرائت
٤٢ ص
(٣٦)
لغت
٤٢ ص
(٣٧)
مقصود
٤٣ ص
(٣٨)
سوره الشعراء
٤٦ ص
(٣٩)
ترجمه
٤٧ ص
(٤٠)
قرائت
٤٨ ص
(٤١)
لغت
٤٨ ص
(٤٢)
مقصود
٤٨ ص
(٤٣)
سوره الشعراء
٥٠ ص
(٤٤)
ترجمه
٥١ ص
(٤٥)
لغت
٥١ ص
(٤٦)
مقصود
٥١ ص
(٤٧)
سوره الشعراء
٥٣ ص
(٤٨)
ترجمه
٥٤ ص
(٤٩)
قرائت
٥٤ ص
(٥٠)
لغت
٥٥ ص
(٥١)
مقصود
٥٥ ص
(٥٢)
سوره الشعراء
٥٨ ص
(٥٣)
ترجمه
٥٩ ص
(٥٤)
قرائت
٥٩ ص
(٥٥)
لغت
٦٠ ص
(٥٦)
اعراب
٦٠ ص
(٥٧)
مقصود
٦٠ ص
(٥٨)
سوره الشعراء
٦٥ ص
(٥٩)
ترجمه
٦٥ ص
(٦٠)
قرائت
٦٥ ص
(٦١)
لغت
٦٦ ص
(٦٢)
مقصود
٦٦ ص
(٦٣)
سوره الشعراء
٧٠ ص
(٦٤)
ترجمه
٧٠ ص
(٦٥)
قرائت
٧١ ص
(٦٦)
لغت
٧١ ص
(٦٧)
اعراب
٧١ ص
(٦٨)
مقصود
٧١ ص
(٦٩)
سوره نمل
٧٥ ص
(٧٠)
تعداد آيات
٧٥ ص
(٧١)
فضيلت سوره
٧٥ ص
(٧٢)
تفسير سوره
٧٥ ص
(٧٣)
سوره النمل
٧٦ ص
(٧٤)
ترجمه
٧٧ ص
(٧٥)
قرائت
٧٧ ص
(٧٦)
اعراب
٧٧ ص
(٧٧)
مقصود
٧٨ ص
(٧٨)
سوره النمل
٨٣ ص
(٧٩)
ترجمه
٨٣ ص
(٨٠)
اعراب
٨٣ ص
(٨١)
مقصود
٨٤ ص
(٨٢)
سوره النمل
٨٦ ص
(٨٣)
ترجمه
٨٧ ص
(٨٤)
لغت
٨٧ ص
(٨٥)
اعراب
٨٧ ص
(٨٦)
مقصود
٨٧ ص
(٨٧)
سوره النمل
٩٤ ص
(٨٨)
ترجمه
٩٥ ص
(٨٩)
قرائت
٩٥ ص
(٩٠)
اعراب
٩٥ ص
(٩١)
مقصود
٩٦ ص
(٩٢)
سوره النمل
١٠١ ص
(٩٣)
ترجمه
١٠١ ص
(٩٤)
مقصود
١٠١ ص
(٩٥)
سوره النمل
١٠٤ ص
(٩٦)
ترجمه
١٠٤ ص
(٩٧)
قرائت
١٠٥ ص
(٩٨)
اعراب
١٠٥ ص
(٩٩)
مقصود
١٠٥ ص
(١٠٠)
سوره النمل
١١٠ ص
(١٠١)
ترجمه
١١١ ص
(١٠٢)
لغت
١١٢ ص
(١٠٣)
مقصود
١١٢ ص
(١٠٤)
سوره النمل
١٢٠ ص
(١٠٥)
ترجمه
١٢١ ص
(١٠٦)
قرائت
١٢١ ص
(١٠٧)
مقصود
١٢١ ص
(١٠٨)
سوره النمل
١٢٥ ص
(١٠٩)
ترجمه
١٢٥ ص
(١١٠)
قرائت
١٢٦ ص
(١١١)
مقصود
١٢٦ ص
(١١٢)
سوره النمل
١٢٨ ص
(١١٣)
ترجمه
١٢٩ ص
(١١٤)
قرائت
١٢٩ ص
(١١٥)
لغت
١٣٠ ص
(١١٦)
اعراب
١٣٠ ص
(١١٧)
مقصود
١٣٠ ص
(١١٨)
سوره النمل
١٣٤ ص
(١١٩)
ترجمه
١٣٥ ص
(١٢٠)
قرائت
١٣٥ ص
(١٢١)
لغت
١٣٥ ص
(١٢٢)
اعراب
١٣٦ ص
(١٢٣)
مقصود
١٣٦ ص
(١٢٤)
سوره النمل
١٣٩ ص
(١٢٥)
ترجمه
١٤٠ ص
(١٢٦)
قرائت
١٤٠ ص
(١٢٧)
مقصود
١٤٠ ص
(١٢٨)
سوره النمل
١٤٧ ص
(١٢٩)
ترجمه
١٤٨ ص
(١٣٠)
قرائت
١٤٨ ص
(١٣١)
اعراب
١٤٩ ص
(١٣٢)
مقصود
١٤٩ ص
(١٣٣)
نظم آيات
١٥٣ ص
(١٣٤)
سوره قصص
١٥٤ ص
(١٣٥)
تعداد آيات
١٥٤ ص
(١٣٦)
فضيلت سوره
١٥٤ ص
(١٣٧)
تفسير سوره
١٥٤ ص
(١٣٨)
سوره القصص
١٥٥ ص
(١٣٩)
ترجمه
١٥٥ ص
(١٤٠)
قرائت
١٥٦ ص
(١٤١)
لغت
١٥٦ ص
(١٤٢)
اعراب
١٥٦ ص
(١٤٣)
مقصود
١٥٦ ص
(١٤٤)
سوره القصص
١٦٠ ص
(١٤٥)
ترجمه
١٦٠ ص
(١٤٦)
قرائت
١٦١ ص
(١٤٧)
اعراب
١٦١ ص
(١٤٨)
مقصود
١٦١ ص
(١٤٩)
سوره القصص
١٦٦ ص
(١٥٠)
ترجمه
١٦٧ ص
(١٥١)
لغت
١٦٧ ص
(١٥٢)
اعراب
١٦٧ ص
(١٥٣)
مقصود
١٦٧ ص
(١٥٤)
سوره القصص
١٧٣ ص
(١٥٥)
ترجمه
١٧٣ ص
(١٥٦)
لغت
١٧٤ ص
(١٥٧)
اعراب
١٧٤ ص
(١٥٨)
مقصود
١٧٤ ص
(١٥٩)
سوره القصص
١٧٨ ص
(١٦٠)
ترجمه
١٧٨ ص
(١٦١)
قرائت
١٧٩ ص
(١٦٢)
لغت
١٧٩ ص
(١٦٣)
اعراب
١٨٠ ص
(١٦٤)
مقصود
١٨٠ ص
(١٦٥)
سوره القصص
١٨٤ ص
(١٦٦)
ترجمه
١٨٥ ص
(١٦٧)
قرائت
١٨٥ ص
(١٦٨)
لغت
١٨٥ ص
(١٦٩)
اعراب
١٨٥ ص
(١٧٠)
مقصود
١٨٦ ص
(١٧١)
سوره القصص
١٩١ ص
(١٧٢)
ترجمه
١٩١ ص
(١٧٣)
قرائت
١٩٢ ص
(١٧٤)
اعراب
١٩٢ ص
(١٧٥)
مقصود
١٩٢ ص
(١٧٦)
سوره القصص
١٩٨ ص
(١٧٧)
ترجمه
١٩٩ ص
(١٧٨)
قرائت
١٩٩ ص
(١٧٩)
لغت
١٩٩ ص
(١٨٠)
مقصود
١٩٩ ص
(١٨١)
سوره القصص
٢٠٣ ص
(١٨٢)
ترجمه
٢٠٤ ص
(١٨٣)
قرائت
٢٠٥ ص
(١٨٤)
اعراب
٢٠٥ ص
(١٨٥)
مقصود
٢٠٥ ص
(١٨٦)
سوره القصص
٢١٠ ص
(١٨٧)
ترجمه
٢١٠ ص
(١٨٨)
لغت
٢١١ ص
(١٨٩)
شأن نزول
٢١١ ص
(١٩٠)
مقصود
٢١١ ص
(١٩١)
سوره القصص
٢١٤ ص
(١٩٢)
ترجمه
٢١٥ ص
(١٩٣)
قرائت
٢١٥ ص
(١٩٤)
لغت
٢١٥ ص
(١٩٥)
اعراب
٢١٥ ص
(١٩٦)
شأن نزول
٢١٦ ص
(١٩٧)
مقصود
٢١٧ ص
(١٩٨)
سوره القصص
٢٢٠ ص
(١٩٩)
ترجمه
٢٢٠ ص
(٢٠٠)
لغت
٢٢١ ص
(٢٠١)
شأن نزول
٢٢١ ص
(٢٠٢)
مقصود
٢٢١ ص
(٢٠٣)
سوره القصص
٢٢٤ ص
(٢٠٤)
ترجمه
٢٢٤ ص
(٢٠٥)
مقصود
٢٢٤ ص
(٢٠٦)
سوره القصص
٢٢٧ ص
(٢٠٧)
ترجمه
٢٢٧ ص
(٢٠٨)
مقصود
٢٢٨ ص
(٢٠٩)
نظم آيات
٢٣٠ ص
(٢١٠)
سوره القصص
٢٣١ ص
(٢١١)
ترجمه
٢٣٢ ص
(٢١٢)
قرائت
٢٣٣ ص
(٢١٣)
لغت
٢٣٣ ص
(٢١٤)
مقصود
٢٣٣ ص
(٢١٥)
نظم آيات
٢٤٠ ص
(٢١٦)
سوره القصص
٢٤١ ص
(٢١٧)
ترجمه
٢٤٢ ص
(٢١٨)
شان نزول
٢٤٢ ص
(٢١٩)
مقصود
٢٤٢ ص
(٢٢٠)
نظم آيات
٢٤٧ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٨ - مقصود

موسى كداميك از دو مدت را تمام كرد؟ فرمود: كاملتر و بهتر آن دو را. ابو ذر ميگويد:

پيامبر خدا فرمود: هر وقت از تو پرسيده شد: موسى كداميك از دو مدت را تمام كرد؟

بگو: بهتر و كاملتر آنها را و اگر از تو پرسيده شد: موسى با كداميك از دو دختر ازدواج كرد؟ بگو: كوچكتر. همان كه به پدر گفت: او را اجير كن.

وهب مى‌گويد: دختر بزرگ را بعقد خود در آورد.

در اين كلام حذف است. يعنى هنگامى كه موسى مدت را تمام كرد و زنش را با خود برداشت و روانه شام شد.

(وَ سارَ بِأَهْلِهِ آنَسَ مِنْ جانِبِ الطُّورِ ناراً): در راه از سمت كوه طور آتشى ديد.

گفته‌اند: هنگامى كه موسى با دختر شعيب ازدواج كرد، شعيب دستور داد عصائى به موسى دهند كه بوسيله آن جانوران درنده را از گوسفندان دور سازد. اين عصا را به او دادند و داستان آن را در سوره اعراف بيان كرديم.

برخى گفته‌اند: اين عصا را آدم از بهشت آورد و جبرئيل پس از موت آدم آن را برداشت و نگاه داشت تا بموسى داد.

برخى گفته‌اند: اين عصا ميان پيامبران دست بدست مى‌گشت تا به شعيب رسيد و شعيب به موسى داد.

از امام صادق (ع) نقل شده است كه عصاى موسى از درخت آس بهشت بود كه هنگامى كه بمدين مى‌رفت، جبرئيل برايش آورد.

سدى گويد: شعيب اين عصا را از فرشته‌اى بصورت مردى امانت گرفته بود.

وقتى بدخترش دستور داد كه يك عصا به موسى بدهد، رفت و همين عصا را برايش آورد. شعيب گفت: عصاى ديگرى بياور ولى دختر هر عصائى برميداشت در دستش قرار نميگرفت جز همين عصا.

برخى گفته‌اند: موسى پس از تمام كردن آن ده سال، ده سال ديگر هم پيش شعيب ماند. آن گاه از او اجازه گرفت كه بمصر رود و پدر و مادر خود را زيارت كند. شعيب اجازه‌اش داد و او با همسر خويش عازم مصر گرديد.