(فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَعَسى‌ أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ (٦٧) وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ (٦٨) وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ (٦٩) وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى‌ وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٧٠))

ترجمه:

اما كسى كه توبه كرده، ايمان آورده، عمل صالح كند، از رستگاران است. خدا هر چه خواهد، بيافريند و اختيار كند. آنها را اختيار نيست. منزه است خدا و برتر است از آنچه شريك مى‌سازند. خداى تو ميداند كه آنچه را در سينه‌ها پنهان ميكنند و آنچه را آشكار مى‌سازند. اوست خدايى كه جز او خدايى نيست. او را حمد است در دنيا و آخرت و او راست حكم و بسوى او باز گردانده مى‌شويد.

مقصود:

اكنون بدنبال تهديد قبلى بمنظور ترغيب و تشويق بندگان به توبه، مى‌فرمايد:

(فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَعَسى‌ أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ‌):

آنكه از گناه و كفر برگردد و عمل صالح انجام دهد برستگارى اميدوار باشد.

اينكه كلمه «عسى» مى‌آورد، با اينكه وى قطعا از رستگاران است، بخاطر