ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٠٩ - مقصود

(قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى‌ مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌):

اى محمد، بكفار قومت بگو: از جانب خداوند كتابى بياوريد كه از تورات و قرآن بهتر راهنمايى كند، تا اگر راست مى‌گوئيد كه تورات و قرآن سحرند، من از آن كتاب پيروى كنم.

برخى گويند: يعنى كتابى بياوريد كه مصون از تكذيب مردم باشد.

سپس به پيامبر خود دستور ميدهد:

(فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ‌): اگر چنين كتابى نياوردند يا اينكه اگر ترا تصديق نكردند، بدان كه آنها تابع تمايلات نفسانى خويشند. زجاج گويد: يعنى بدان كه آنها در راه كفر حجت و برهانى ندارند. بلكه صرفا تابع شهوات نفسانى هستند. سپس در مذمت آنها مى‌فرمايد:

(وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ‌): هيچكس گمراه‌تر از كسى كه پيرو هواى خويش است و از رشد و هدايت الهى محروم است، نيست.

(إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ‌): خدا ستمكاران را براه بهشت هدايت نميكند.

برخى گويند: يعنى حكم بهدايت ايشان نميكند. برخى گويند: وقتى اينان بهدايت خدا هدايت نشوند، مثل اين است كه خدا آنها را هدايت نكرده است.