ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد)
(١)
سوره شعراء
٣ ص
(٢)
تعداد آيات
٣ ص
(٣)
فضيلت سوره
٣ ص
(٤)
تفسير سوره
٣ ص
(٥)
سوره الشعراء
٤ ص
(٦)
ترجمه
٤ ص
(٧)
اعراب
٥ ص
(٨)
مقصود
٥ ص
(٩)
سوره الشعراء
٨ ص
(١٠)
ترجمه
٩ ص
(١١)
قرائت
١٠ ص
(١٢)
اعراب
١٠ ص
(١٣)
مقصود
١٠ ص
(١٤)
سوره الشعراء
١٦ ص
(١٥)
ترجمه
١٧ ص
(١٦)
مقصود
١٨ ص
(١٧)
سوره الشعراء
٢١ ص
(١٨)
ترجمه
٢٢ ص
(١٩)
قرائت
٢٢ ص
(٢٠)
لغت
٢٣ ص
(٢١)
مقصود
٢٣ ص
(٢٢)
سوره الشعراء
٢٦ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٨ ص
(٢٤)
لغت
٢٨ ص
(٢٥)
اعراب
٢٩ ص
(٢٦)
مقصود
٢٩ ص
(٢٧)
سوره الشعراء
٣٦ ص
(٢٨)
ترجمه
٣٧ ص
(٢٩)
قرائت
٣٧ ص
(٣٠)
لغت
٣٧ ص
(٣١)
اعراب
٣٨ ص
(٣٢)
مقصود
٣٨ ص
(٣٣)
سوره الشعراء
٤١ ص
(٣٤)
ترجمه
٤٢ ص
(٣٥)
قرائت
٤٢ ص
(٣٦)
لغت
٤٢ ص
(٣٧)
مقصود
٤٣ ص
(٣٨)
سوره الشعراء
٤٦ ص
(٣٩)
ترجمه
٤٧ ص
(٤٠)
قرائت
٤٨ ص
(٤١)
لغت
٤٨ ص
(٤٢)
مقصود
٤٨ ص
(٤٣)
سوره الشعراء
٥٠ ص
(٤٤)
ترجمه
٥١ ص
(٤٥)
لغت
٥١ ص
(٤٦)
مقصود
٥١ ص
(٤٧)
سوره الشعراء
٥٣ ص
(٤٨)
ترجمه
٥٤ ص
(٤٩)
قرائت
٥٤ ص
(٥٠)
لغت
٥٥ ص
(٥١)
مقصود
٥٥ ص
(٥٢)
سوره الشعراء
٥٨ ص
(٥٣)
ترجمه
٥٩ ص
(٥٤)
قرائت
٥٩ ص
(٥٥)
لغت
٦٠ ص
(٥٦)
اعراب
٦٠ ص
(٥٧)
مقصود
٦٠ ص
(٥٨)
سوره الشعراء
٦٥ ص
(٥٩)
ترجمه
٦٥ ص
(٦٠)
قرائت
٦٥ ص
(٦١)
لغت
٦٦ ص
(٦٢)
مقصود
٦٦ ص
(٦٣)
سوره الشعراء
٧٠ ص
(٦٤)
ترجمه
٧٠ ص
(٦٥)
قرائت
٧١ ص
(٦٦)
لغت
٧١ ص
(٦٧)
اعراب
٧١ ص
(٦٨)
مقصود
٧١ ص
(٦٩)
سوره نمل
٧٥ ص
(٧٠)
تعداد آيات
٧٥ ص
(٧١)
فضيلت سوره
٧٥ ص
(٧٢)
تفسير سوره
٧٥ ص
(٧٣)
سوره النمل
٧٦ ص
(٧٤)
ترجمه
٧٧ ص
(٧٥)
قرائت
٧٧ ص
(٧٦)
اعراب
٧٧ ص
(٧٧)
مقصود
٧٨ ص
(٧٨)
سوره النمل
٨٣ ص
(٧٩)
ترجمه
٨٣ ص
(٨٠)
اعراب
٨٣ ص
(٨١)
مقصود
٨٤ ص
(٨٢)
سوره النمل
٨٦ ص
(٨٣)
ترجمه
٨٧ ص
(٨٤)
لغت
٨٧ ص
(٨٥)
اعراب
٨٧ ص
(٨٦)
مقصود
٨٧ ص
(٨٧)
سوره النمل
٩٤ ص
(٨٨)
ترجمه
٩٥ ص
(٨٩)
قرائت
٩٥ ص
(٩٠)
اعراب
٩٥ ص
(٩١)
مقصود
٩٦ ص
(٩٢)
سوره النمل
١٠١ ص
(٩٣)
ترجمه
١٠١ ص
(٩٤)
مقصود
١٠١ ص
(٩٥)
سوره النمل
١٠٤ ص
(٩٦)
ترجمه
١٠٤ ص
(٩٧)
قرائت
١٠٥ ص
(٩٨)
اعراب
١٠٥ ص
(٩٩)
مقصود
١٠٥ ص
(١٠٠)
سوره النمل
١١٠ ص
(١٠١)
ترجمه
١١١ ص
(١٠٢)
لغت
١١٢ ص
(١٠٣)
مقصود
١١٢ ص
(١٠٤)
سوره النمل
١٢٠ ص
(١٠٥)
ترجمه
١٢١ ص
(١٠٦)
قرائت
١٢١ ص
(١٠٧)
مقصود
١٢١ ص
(١٠٨)
سوره النمل
١٢٥ ص
(١٠٩)
ترجمه
١٢٥ ص
(١١٠)
قرائت
١٢٦ ص
(١١١)
مقصود
١٢٦ ص
(١١٢)
سوره النمل
١٢٨ ص
(١١٣)
ترجمه
١٢٩ ص
(١١٤)
قرائت
١٢٩ ص
(١١٥)
لغت
١٣٠ ص
(١١٦)
اعراب
١٣٠ ص
(١١٧)
مقصود
١٣٠ ص
(١١٨)
سوره النمل
١٣٤ ص
(١١٩)
ترجمه
١٣٥ ص
(١٢٠)
قرائت
١٣٥ ص
(١٢١)
لغت
١٣٥ ص
(١٢٢)
اعراب
١٣٦ ص
(١٢٣)
مقصود
١٣٦ ص
(١٢٤)
سوره النمل
١٣٩ ص
(١٢٥)
ترجمه
١٤٠ ص
(١٢٦)
قرائت
١٤٠ ص
(١٢٧)
مقصود
١٤٠ ص
(١٢٨)
سوره النمل
١٤٧ ص
(١٢٩)
ترجمه
١٤٨ ص
(١٣٠)
قرائت
١٤٨ ص
(١٣١)
اعراب
١٤٩ ص
(١٣٢)
مقصود
١٤٩ ص
(١٣٣)
نظم آيات
١٥٣ ص
(١٣٤)
سوره قصص
١٥٤ ص
(١٣٥)
تعداد آيات
١٥٤ ص
(١٣٦)
فضيلت سوره
١٥٤ ص
(١٣٧)
تفسير سوره
١٥٤ ص
(١٣٨)
سوره القصص
١٥٥ ص
(١٣٩)
ترجمه
١٥٥ ص
(١٤٠)
قرائت
١٥٦ ص
(١٤١)
لغت
١٥٦ ص
(١٤٢)
اعراب
١٥٦ ص
(١٤٣)
مقصود
١٥٦ ص
(١٤٤)
سوره القصص
١٦٠ ص
(١٤٥)
ترجمه
١٦٠ ص
(١٤٦)
قرائت
١٦١ ص
(١٤٧)
اعراب
١٦١ ص
(١٤٨)
مقصود
١٦١ ص
(١٤٩)
سوره القصص
١٦٦ ص
(١٥٠)
ترجمه
١٦٧ ص
(١٥١)
لغت
١٦٧ ص
(١٥٢)
اعراب
١٦٧ ص
(١٥٣)
مقصود
١٦٧ ص
(١٥٤)
سوره القصص
١٧٣ ص
(١٥٥)
ترجمه
١٧٣ ص
(١٥٦)
لغت
١٧٤ ص
(١٥٧)
اعراب
١٧٤ ص
(١٥٨)
مقصود
١٧٤ ص
(١٥٩)
سوره القصص
١٧٨ ص
(١٦٠)
ترجمه
١٧٨ ص
(١٦١)
قرائت
١٧٩ ص
(١٦٢)
لغت
١٧٩ ص
(١٦٣)
اعراب
١٨٠ ص
(١٦٤)
مقصود
١٨٠ ص
(١٦٥)
سوره القصص
١٨٤ ص
(١٦٦)
ترجمه
١٨٥ ص
(١٦٧)
قرائت
١٨٥ ص
(١٦٨)
لغت
١٨٥ ص
(١٦٩)
اعراب
١٨٥ ص
(١٧٠)
مقصود
١٨٦ ص
(١٧١)
سوره القصص
١٩١ ص
(١٧٢)
ترجمه
١٩١ ص
(١٧٣)
قرائت
١٩٢ ص
(١٧٤)
اعراب
١٩٢ ص
(١٧٥)
مقصود
١٩٢ ص
(١٧٦)
سوره القصص
١٩٨ ص
(١٧٧)
ترجمه
١٩٩ ص
(١٧٨)
قرائت
١٩٩ ص
(١٧٩)
لغت
١٩٩ ص
(١٨٠)
مقصود
١٩٩ ص
(١٨١)
سوره القصص
٢٠٣ ص
(١٨٢)
ترجمه
٢٠٤ ص
(١٨٣)
قرائت
٢٠٥ ص
(١٨٤)
اعراب
٢٠٥ ص
(١٨٥)
مقصود
٢٠٥ ص
(١٨٦)
سوره القصص
٢١٠ ص
(١٨٧)
ترجمه
٢١٠ ص
(١٨٨)
لغت
٢١١ ص
(١٨٩)
شأن نزول
٢١١ ص
(١٩٠)
مقصود
٢١١ ص
(١٩١)
سوره القصص
٢١٤ ص
(١٩٢)
ترجمه
٢١٥ ص
(١٩٣)
قرائت
٢١٥ ص
(١٩٤)
لغت
٢١٥ ص
(١٩٥)
اعراب
٢١٥ ص
(١٩٦)
شأن نزول
٢١٦ ص
(١٩٧)
مقصود
٢١٧ ص
(١٩٨)
سوره القصص
٢٢٠ ص
(١٩٩)
ترجمه
٢٢٠ ص
(٢٠٠)
لغت
٢٢١ ص
(٢٠١)
شأن نزول
٢٢١ ص
(٢٠٢)
مقصود
٢٢١ ص
(٢٠٣)
سوره القصص
٢٢٤ ص
(٢٠٤)
ترجمه
٢٢٤ ص
(٢٠٥)
مقصود
٢٢٤ ص
(٢٠٦)
سوره القصص
٢٢٧ ص
(٢٠٧)
ترجمه
٢٢٧ ص
(٢٠٨)
مقصود
٢٢٨ ص
(٢٠٩)
نظم آيات
٢٣٠ ص
(٢١٠)
سوره القصص
٢٣١ ص
(٢١١)
ترجمه
٢٣٢ ص
(٢١٢)
قرائت
٢٣٣ ص
(٢١٣)
لغت
٢٣٣ ص
(٢١٤)
مقصود
٢٣٣ ص
(٢١٥)
نظم آيات
٢٤٠ ص
(٢١٦)
سوره القصص
٢٤١ ص
(٢١٧)
ترجمه
٢٤٢ ص
(٢١٨)
شان نزول
٢٤٢ ص
(٢١٩)
مقصود
٢٤٢ ص
(٢٢٠)
نظم آيات
٢٤٧ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٠٦ - مقصود

حجت و برهان و اندرز و دليل بر احكام شريعت بود، بموسى داديم.

ممكن است منظور از قرون قوم فرعون باشد. زيرا مدتى بعد از هلاك ايشان، خداوند تورات را بر موسى نازل كرد.

(وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ‌): تورات براى مردمى كه پند و اندرز بپذيرند، وسيله هدايت و رحمت بود.

از پيامبر گرامى اسلام ٦ روايت شده است كه: از آن وقتى كه تورات نازل شد خداوند قومى يا امتى يا مردم عصرى يا قريه‌اى را هلاك نكرد مگر مردم آن قريه‌اى كه بصورت ميمون درآمدند. نمى‌بينى كه خداوند مى‌فرمايد: و لقد آتينا موسى الكتاب من بعد ما اهلكنا القرون الاولى ...؟

(وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الْغَرْبِيِّ إِذْ قَضَيْنا إِلى‌ مُوسَى الْأَمْرَ): و تو اى محمد در كنار غربى كوهى كه خداوند در آنجا با موسى تكلم كرد و امر رسالت را بر او مسلم گردانيد حاضر نبودى. برخى گويند: يعنى در كنار وادى غربى.

برخى گويند: يعنى هنگامى كه در باره رسالت تو با موسى سخن گفتيم، حاضر نبودى.

(وَ ما كُنْتَ مِنَ الشَّاهِدِينَ‌): تو در آنجا و در آن موقع حاضر نبودى كه قوم خود را از آنچه ديده‌اى خبر دهى. لكن ما داستان آن را براى تو مى‌گوييم تا معجزه تو باشد.

(وَ لكِنَّا أَنْشَأْنا قُرُوناً فَتَطاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ): لكن ما قرن‌ها را بدنبال يكديگر آورديم و در خلال آنها مردمى آفريديم تا فاصله آنها با هلاك شدگان قبلى زياد شد و نبوت دچار فترت گرديد. در نتيجه دچار غرور شدند و بعثت پيامبران را انكار كردند. در اين وقت ترا فرستاديم و همانطورى كه موسى براى مردم رحمت بود ترا هم براى مردم رحمت قرار داديم.

با همين توضيحى كه داديم معنى جمله تمام ميشود. لكن برخى گويند:

منظور اين است كه خلق بسيارى آفريديم و پيامبران را يكى پس از ديگرى سفارش كرديم كه صفات ترا براى ايشان بگويند. اما چون زمان طول كشيد و امتداد پيدا