(فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ‌): همين كه ساحران اين منظره هيبت انگيز را مشاهده كردند، مطمئن شدند كه غلبه موسى و اژدها شدن عصا از جانب خداست و از دسترس بشر خارج است. از اينرو همگى به سجده افتادند.

(قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ رَبِّ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌): ساحران جملگى گفتند:

به خداى عالمين كه خداى موسى و فرعون است ايمان آورديم.

(قالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ‌): فرعون از راه تهديد به ايشان گفت: پيش از آنكه من به شما اجازه دهم، بدو ايمان آورديد. او استاد و رئيس شماست كه فن جادوى را به شما آموخته است.

خواهيد دانست كه به جرم اين پيشدستى چگونه شما را كيفر خواهم داد.

(لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ‌): كيفر شما اين است كه دستها و پاهاى شما را بطور مخالف قطع كنم (يعنى دست راست را با پاى چپ يا بالعكس) و علاوه بر آن همه شما را بدار آويزم.

(قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ‌): ساحران دلباخته، در پاسخ وى گفتند:

اينها براى ما زيانى ندارد. ما به پاداش خدا مى‌رسيم و او جزاى ايمان و شكيبايى ما را با نعمتهاى دائمى و فنا ناپذير خود عطا ميكند و بريدن دست و پا و بدار آويختن ناراحتى يك ساعته‌اى است كه به پايان مى‌رسد.

حسن مى‌گويد: فرعون به كشتن و قطع دست و پاى احدى از ايشان توفيق نيافت.

برخى گويند: اول كسى كه به قطع دست و پا دست زد، فرعون بود.