(وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ (٥٤) أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ (٥٥) فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ (٥٦) فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ (٥٧) وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ (٥٨))

(قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى‌ عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى‌ آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ (٥٩))

ترجمه:

بياد آور لوط را كه بقومش گفت: آيا زشتى مى‌آوريد و حال آنكه مى‌دانيد؟

آيا از لحاظ شهوت به مردان روى مى‌آوريد نه زنان؟ بلكه شما مردمى جاهليد.

پاسخ قومش نبود مگر اينكه گفتند: خاندان لوط را از شهر خويش اخراج كنيد، آنها مردمى هستند كه پاكيزگى ميخواهند. او و خاندانش را نجات داديم بجز زنش كه او را از هلاك شدگان مقدر داشتيم و بر آنها باران باريديم و بد است باران ترسانيدگان. بگو: ستايش خدا را و سلام بر بندگان برگزيده‌اش. آيا خدا بهتر است‌