دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٧
فصل دهم : شمارى از بدعت گذاران
١٠ / ١
قابيل «كسانى كه كافر شدند، گفتند : پروردگارا ! آن دو را كه گم راهمان كردند، از جِن و اِنس ، نشانمان ده» ـ :
١٥٢.امام على عليه السلام ـ در باره اين سخن خداوند متعال :مقصودشان ، اهريمنِ اهريمنان و قابيل ، پسر آدم است ؛ نخستين كسانى كه كفر و گم راهى و نافرمانى را بدعت نهادند.
١٥٣.امام باقر عليه السلام : قربانى هابيل ، پذيرفته گشت و قربانى قابيل ، پذيرفته نشد، و اين سخن خداوند عز و جل است كه: «و داستان دو پسر آدم را به درستى برايشان بخوان. هنگامى كه قربانى اى پيش داشتند و از يكى از آن دو ، پذيرفته شد و از ديگرى ، پذيرفته نشد» تا آخر آيه. [چنان بود كه] قربانى [پذيرفته شده] را آتش مى سوزانْد. پس قابيل رفت و براى آتش ، خانه اى ساخت ـ و او نخستين كسى بود كه آتشكده ساخت ـ ، و گفت: چندان اين آتش را مى پرستم تا قربانى مرا هم بپذيرد.