«لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُصَلِّ صَلاةَ اللَّيْلِ» «١» هر كس نماز شب نخواند از (خاصّان) ما نيست.
آثار نماز شب و شب زنده‌دارى‌ آنچه بيان شد، نمونه هايى از فضيلت هاى بى شمار شب زنده دارى است كه هر فرد عاقل و مؤمنى را به آن ترغيب مى كند و او را وامى دارد تا شب ها از خواب گران برخيزد و با معشوق واقعى به راز و نياز پردازد.
آنان كه حلاوت مناجات او را بچشند، آن را با هيچ لذتى مبادله نخواهند كرد.
شب زنده داران عاشق، آزادگان غيورى هستند كه خدا را براى خدايى اش مى پرستند و هيچ گونه چشمداشتى به ماسِوااللَّه ندارند، تنها به جمال دل آراى محبوب چشم مى دوزند و از غير او چشم مى‌پوشند و همنوا با امامشان- امير مؤمنان عليه السلام- چنين مى‌سرايند:
«ما عَبَدْتُكَ خَوْفاً مِنْ نارِكَ وَلا طَمَعَاً فى‌ جَنَّتِكَ وَ لكِنْ وَجَدْتُكَ اهْلًا لِلْعِبادَةِ فَعَبدْتُكَ» «٢» من تو را از ترس دوزخت يا طمع به بهشتت نمى‌پرستم بلكه تو را شايسته پرستش يافتم و پرستيدمت.
با اين وصف، عبادت هاى شبانه آثار ارزشمند ديگرى نيز براى پرستشگر و جامعه در پى دارد كه برخى از آن ها را به اختصار بيان مى‌كنيم.
١- پاداش وصف ناپذير: در قرآن مجيد مى‌خوانيم:
«فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ اعْيُنٍ جَزاءً بِما كانوُا يَعْمَلوُنَ» «٣» هيچ كس نمى داند چه پاداش هاى مهمى- كه مايه روشنى چشم هات- براى آنها نهفته‌