مى‌دهد، با همسايگانش مدارا مى‌كند، درِ خانه اش به روى ديگران باز است ولى (با همه اين اعمال) چون درِ كار حرام به رويش باز شود، بدان در آيد. اين عمل (زياد) بدون تقواست.
امّا مرد ديگرى هيچ يك از اعمال ياد شده را انجام نمى دهد ولى اگر در برابر كار حرامى قرار بگيرد، آن را مرتكب نمى‌شود، (اين هم عمل كم باتقوا!)» «١» ٣- مركب راهوار سعادت‌ رسيدن به سعادت ابدى، آرمان فطرى همه انسان هاست ولى بيشتر آنها در تشخيص راه سعادت به اشتباه مى روند، از ديدگاه‌اسلام تقواى الهى، مركب راهوارى است‌كه صاحب خويش را به سر منزل سعادت مى‌رساند، امام سعادتمندان دنيا در اين باره مى‌فرمايد:
«الا وَ انَّ التَّقْوى‌ م اخلاق عملى ٣٢ اعتدال و ميانه روى ص : ٣٢ َطايا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلَيْها اهْلُها وَ اعْطوُا ازِمَّتَها فَاوْرَدَتْهُمُ الْجَنَّةَ» «٢» آگاه باشيد كه تقوا مركب هاى رامى است كه اهلش بر آن سوار شده، زمام آن را به دست دارند و آنان را به بهشت خواهد رساند.
قرآن مجيد اين فرجام نيكو و سعادتمند را براى متقيان حتمى دانسته، نخست مى‌فرمايد:
«وَاعْلَموُا انَّ اللَّه مَعَ الْمُتَّقينَ» «٣» بدانيد كه خدا با متّقيان است.
اين همراهى، فيض و عنايت خاصّ الهى را نصيب انسان با تقوا مى كند به گونه‌اى كه محبوب خدا مى‌شود:
«بَلى‌ مَنْ اوْفى‌ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‌ فَانَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقينَ» «٤» آرى هر كس به عهدش وفا كند و تقوا را پيشه سازد، همانا خداوند متّقيان را دوست دارد.