توجه برانگيزند:
اوّل: اين روايات عالمان شيعه را مخاطب مى‌سازند كه در دوران غيبت امام معصوم، آنان بايد وظايف امامت و رهبرى را برعهده گيرند. بدين سان، آنان هم بايد با اجتهاد خود، احكام دين را در مسائلى كه پيش مى‌آيد، بيان كنند، و هم براى تشكيل حكومت و اجراى احكام دين و ايجاد زمينه رشد و تكامل انسان‌ها قيام كنند و با تبليغ و آگاه كردن مردم به لزوم تشكيل حكومت اسلامى، آنان را چون سربازانى براى اجراى اهداف الهى تربيت كنند.
دوم: اين روايات، وظيفه مردم را نيز آشكار مى‌سازند. امامان عليهم السلام به مردم خطاب مى‌كنند كه شما موظفيد عالمان و شايستگان دينى را به رهبرى بپذيريد، در مسائل دنيايى خويش بدانان رجوع كنيد، زمام امور خود را بدانان بسپاريد و تحت رهبرى‌شان براى ايجاد حكومت قسط و عدل قيام كنيد. رجوع به كسى جز اينان برخلاف رضاى خدا و موجب عقوبت اخروى و دنيوى است.