بس متعالى و دريايى است ژرف «١» و جز پيامبر و پاكان «٢» و تربيت‌يافتگان خاص مكتب وى كسى را به عمق آن راهى نيست و فهم همه پيام‌هاى آن و دريافت تفصيلى همه معارفش به تعليم خاص الهى نيازمند است. پيامبر خود تربيت يافته خاص الهى بود و به تعليم خداوند، حقيقت متعالى قرآن را دريافت و معلّم، مبيّن و مفسّر قرآن شد. «٣» گرچه پيامبر در طول دوران بعثت به تعليم قرآن و بيان احكام و معارف آن پرداخت، ولى فرصت و شرايط، امكان نداد كه همه احكام قرآن را تبيين كند و به مردم ابلاغ گرداند. از اين رو، چاره‌اى نبود جز اين‌كه پاكان، شايستگان و امانتدارانى از جانب خداوند برگزيده شوند تا در طول زمان، مأمور تعليم، تبيين و ابلاغ پيام‌ها، احكام و معارف قرآن گردند.
٢- گرچه قرآن براى هدايت همه انسان‌ها نازل شده است و همگان مى‌توانند با كسب شرايط لازم به محضرش مشرّف شوند و از سفره گسترده‌اش بهره گيرند، ولى به علل مختلف در مواردى اختلاف برداشت پيش مى‌آيد و همان‌گونه كه تاريخ نيز نشان داده است، اين اختلاف‌ها سبب شكل‌گيرى گروه‌هايى شده كه به جان هم افتاده و به تكفير يكديگر پرداخته و با دست خود زمينه نابودى اسلام و جامعه اسلامى را فراهم ساخته‌اند. پيامبراكرم صلى الله عليه و آله اين آينده هولناك را به چشم دل مى‌ديد و براى جلوگيرى از وقوع آن بايد چاره‌اى مى‌انديشيد و چاره‌اى جز اين نبود كه مفسّرى معصوم، كه نظرش معيار و ميزان باشد، به جامعه معرفى كند تا همه در فهم قرآن به‌خصوص در موارد اختلاف به او رجوع كنند و همه مفسّران، تفسير خويش را با اين معيار همسان گردانند و راه سوء استفاده را بر دشمنان بربندند.
٣- تشكيل حكومت براى اجراى احكام و ايجاد زمينه رشد و تعالى انسان‌ها لازم و حفظ آن واجب است. پيامبر صلى الله عليه و آله پس از هجرت به مدينه اين حكومت را بنيان نهاد و