بهترين صورت و نظام خلق شده، [١] صاحب تعقّل و تفكّر است، [٢] و تمام آموزه‌هاى الهى بر فطرت پاك او نازل شده است. [٣] متأسّفانه برخلاف اين جايگاه برجسته، بشر در گذر زمان و قرون متمادى، به جهت فزون‌طلبى، از روحى استكبارى برخوردار گشته و نقض بسيارى از حقوق و آزادى‌هاى فردى و اجتماعى را به نظاره نشست. در اين ميان، كودك به خاطر آسيب‌پذيرى فوق العاده، هماره در وسط ميدان فساد و تباهى، در معرض خطرات و ناگوارى‌هاى گوناگونى چون: بهره‌كشى، خريد و فروش، بردگى و ديگر رفتارهاى غير انسانى بوده است.

اين روند ناگوار كه عقل بشرى آن را مردود دانسته و در آرمان‌هاى دينى و اخلاقى نيز مذمّت شده است، سبب گرديد تا بسيارى از مصلحان و انديشمندان به بركت توسعه فكرى و اخلاقى جامعه بشرى و با الهام از تعاليم و آموزه‌هاى حيات‌بخش اديان، براى پيشگيرى از جنايات گسترده و پاسخ‌دهى به مطالبات فزاينده‌ى جهانى در جهت رعايت حقوق انسانى و حفظ صلح، به سمت تدوين اسناد و مقرّرات بين‌المللى در عرصه حقوق بشر همّت گمارند.

كودكان به عنوان آينده‌سازان جوامع بشرى از يك سو، و آسيب‌پذيرى بسيار زياد از ديگر سو، مورد توجّه خاصّ قرار گرفتند؛ به صورتى‌كه امروزه، شاهد تدوين قواعد و مقرّرات حمايتى در ارتباط با آنان، در سطوح مختلف داخلى و بين المللى هستيم.

در اين نوشتار، سعى شده است يكى از موضوعات بسيار مهمّ در زمينه حقوق كودكان و در ارتباط با تماميّت جسمانى آنان، يعنى «تنبيه بدنى كودكان» در دو ديدگاه اسلام شيعى و نظام بين المللى حقوق بشر مورد تدقيق و بررسى قرار گيرد.

[١]. تين، ٤: (لَقَدْ خَلَقْنَا اْلإِنْسانَ فى أَحْسَنِ تَقْويمٍ).

[٢]. در آيات بسيارى از قرآن كريم، به مسأله عقل و تفكّر بشر اشاره شده، و در مواردى نيز خداوند انسان‌ها را به تعقّل و تفكّر امر مى‌كند. از جمله اين آيات شريفه عبارت است از: بقره، ٢٤٢؛ آل عمران، ٦٥ و ١١٨؛ انعام، ٣٢، اعراف ١٦٩ و ....

[٣]. روم، ٣٠: (فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفًا فِطْرَتَ اللّهِ الَّتى فَطَرَ النّاسَ عَلَيْها).