احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٩ - ٥- رضايت طرفين؛ مبناى دادوستد
(از همين رو به عنوان نمونه هركس اتومبيل خود را- مثلًا- در حالت مستى و يا در زمانى كه تحت تأثير موادّ مخدّر قراردارد به يك چهارم بهاى اصلى خود بفروش برساند و يا همسر خود را در حالت خشمى كه توان انديشه و اراده را از ميان مىبرد طلاق دهد و يا تحت تأثير دلدادگىاى كه خرد او را به باد داده، ما يملك خود را به نام ديگرى كند، همه و همه فاقد عزمى جدّى بر آنچه مىگويند، و در نتيجه فاقد رضايت مىباشند.)
٨- عقد قرارداد در پارهاى از ناچاريها و ضرورتهاى شديد نيز از قراردادهاى فاقد تراضى مطلوب، هستند. (به عنوان نمونه: كسى كه بخاطر تشنگى مفرط به بهايى كه براى نوشيدن اندكى آب، از او خواسته مىشود وقعى نمىنهد، و يا همچون كسى كه دچار تصادف شده و به علّت هراس زياد، هر پيشنهاد نجاتى را مىپذيرد، در زمره افرادى قرار مىگيرند كه فاقد رضايتى كامل هستند.) قراردادهايى كه در بحبوحه بحرانهايى چون زلزله، قحطى، يورش دشمنان و... منعقد مىشوند نيز عموماً فاقد تراضى مطلوب مىباشند. در واقع تمام اين موارد فاقد تراضى خواسته شده براى عقد قرارداد هستند.
٩- اگر اراده معطوف به انعقاد قرارداد تنها در نزدِ يكى از طرفين قرارداد وجود داشته باشد، بخاطر نبود همسويى در اراده دو طرف، قراردادى منعقد نخواهد شد. مثلًا، اگر در قراردادى، ايجاب [١] از سوى يكى از طرفين صورت پذيرد، ولى از سوى طرف ديگر، قبولى [٢] صورت نگيرد
[١] - پيشنهاد عقد قرارداد- مترجم.
[٢] - پذيرش عقد قرارداد- مترجم.