احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٥ - ٦- فروش اسلحه به دشمن
هرگز در انجام هيچ گناه و تجاوزى همكارى نكند، و خداوند او را بشدّت از اين امر نهى مىنمايد. و از بارزترين مصداقهاى همكارى در گناه و تجاوز، فروش و صادرات اسلحه و ابزار آلات و تجهيزات جنگى به دشمنان مسلمانان و يا به هر گروهى است كه مسلّح شدن آنها منجر به گسترش فساد و تباهى در زمين مىگردد.
حديث شريف:
١- در وصيّت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به حضرت على عليه السلام آمده است:
«يا عليّ، كَفَرَ باللَّه العظيم من هذه الامّة عشرة: القتّات- إلى أن قال:- وبائع السلاح من أهل الحرب» [١].
«اى على! از اين امّت ده گروه به خداوند بزرگ كافر شدند: اوّل، كسى كه دو به همزنى مىكند- تا آنجا كه فرمود- و فروشنده سلاح به دشمنانِ در حال جنگ با مسلمانان.»
٢- هند سرّاج مىگويد كه از امام باقر عليه السلام سؤال كردم: خداوند شما را خير دهد، من براى اهل شام سلاح جنگى برده و به آنها مىفروختم، امّا وقتى كه خداوند مرا به راه راست هدايت كرد، بسيار ناراحت شدم و با خود گفتم: هرگز به دشمنان خداوند سلاح نمىدهم. امام به من فرمود:
«إحمل إليهم وبعهم، فإنّ اللَّه يدفع بهم عدوّنا وعدوّكم يعني الروم
، فإذا كانت الحرب بيننا فلا تحملوا، فمن حمل إلى عدوّنا سلاحاً
[١] - وسائل الشّيعة، ج ١٢، ابواب ما يكتسب به، باب ٨، ص ٧١، ح ٧.