احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٨ - ٣- غِشّ و تَدْليس
«يا فلان، أما علمت أنّه ليس من المسلمين من غشّهم» [١].
«اى مرد! آيا نمىدانى آنكس كه (در معامله) با مسلمانان تقلّب كند، از مسلمانان نيست.»
٢- و همچنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده است كه به زنى عطر فروش فرمود:
«إذا بعتِ فأحسني ولا تغشّي، فإنّه أتقى وأبقى للمال» [٢].
«هنگامى كه عطر مىفروشى، نيكى كن و تقلّب نكن (در معامله غش نكن) كه همانا اين امر براى پاكى و بقاى مال، بهتر است.»
٣- حسين بن مختار مىگويد: به حضرت صادق عليه السلام گفتم: ما كلاه مىسازيم و در درون آن پنبه كهنه قرار مىدهيم و سپس آن را بدون توضيح به خريدار، مىفروشيم. امام فرمود:
«أحبّ لك أن تبيّن ما فيها» [٣].
«دوست دارم آنچه در آن است، آشكار كنى.»
٤- و دربارهى همين موضوع از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه ايشان در حديث مناهى فرمودند:
«ومن غَشَّ مسلماً في شراء أو بيع فليس منّا، ويُحشر يوم القيامة مع اليهود؛ لأنّهم أغشّ الخلق للمسلمين».
[١] - وسائل الشّيعة، ج ١٢، ابواب ما يُكتسب به، باب ٨٦، ح ٢.
[٢] - همان، ح ٦.
[٣] - همان، ح ٩.