احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٢ - ٤- حلال و حرام در عرصه فعّاليّتهاى اقتصادى
طلبتموها من وجوهها أكلتموها حلالًا، وإن طلبتموها من غير وجوهها أكلتموها حراماً، وهي أرزاقكم لا بدّ لكم من أكلها» [١].
«همانا روح الامين، جبرئيل از پروردگارم به من چنين خبر رساند كه كسى نمىميرد تا اينكه روزيش كامل شود، پس تقواى الهى پيشه كنيد و در طلب روزى زيادهروى نكنيد، و بدانيد كه روزيها دو گونهاند: نخست روزىاى كه شما درپى آن مىرويد و دوّم روزىاى كه به سوى شما مىآيد، پس روزيهاى خود را از راه حلال بدست آوريد، چرا كه اگر آنها را از راه صحيح بدست آوريد، به صورت حلال خواهيد خورد، و اگر آنها را از راههاى نادرست بدست آوريد، به گونه حرام خواهيد خورد، و به هر حال آن روزى شماست و ناگزير از خوردن آن هستيد.»
٣- همچنين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«إنّ أخوف ما أخاف على امّتي هذه المكاسب الحرام، والشهوة الخفيّة، والربا» [٢].
«آنچه بيشتر از همه مرا بر امّتم ترسان مىكند اين كسب درآمدهاى حرام، شهوت پنهانى و ربا مىباشد.»
٤- امام صادق عليه السلام مىفرمايند:
«ليس بوليّ لي من أكل مال مؤمن حراماً» [٣].
«هركس به حرام مال مؤمنى را بخورد، از پيروان من نيست.»
[١] - وسائل الشّيعة، ج ١٢، كتاب التّجارة، أبواب مقدّماتها، باب ١٢، ص ٢٩، ح ٨.
[٢] - همان، ابواب ما يكتسب به، باب ١، ص ٥٢، ح ١.
[٣] - همان، ص ٥٣، ح ٢.