زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع)
(١)
مقدّمه ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بنيان پاك و ميلاد فرخنده
٩ ص
(٤)
مولود بزرگ
٩ ص
(٥)
ميلاد معجزهآسا
١١ ص
(٦)
جوان خجسته
١٤ ص
(٧)
على عليه السلام در دوران پيامبر
٢٤ ص
(٨)
هجرت
٢٤ ص
(٩)
جنگ بدر
٢٧ ص
(١٠)
جنگ احُد
٢٨ ص
(١١)
جنگ احزاب
٢٩ ص
(١٢)
فتح دژهاى خيبر
٣٤ ص
(١٣)
جنگ حُنين
٣٦ ص
(١٤)
جانشين پيامبر
٣٩ ص
(١٥)
سخنان جاويدان
٤١ ص
(١٦)
بيعت غدير خُم
٤٣ ص
(١٧)
امام على دربرابر دشواريها
٤٩ ص
(١٨)
امام چگونه خواستار حقّ خود شد
٥٥ ص
(١٩)
فاطمه نخستين ياور
٦١ ص
(٢٠)
ياران پيامبر حاميان امام
٦٣ ص
(٢١)
ارزيابى امام از شيخين
٨٣ ص
(٢٢)
خليفه دوّم چگونه كُشته شد؟
٨٨ ص
(٢٣)
توطئه بنى اميّه
٩١ ص
(٢٤)
انقلاب قهرآميز
٩٤ ص
(٢٥)
على عليه السلام و دوران امامت
١٠١ ص
(٢٦)
امام به خلافت برگزيده مىشود
١٠١ ص
(٢٧)
ستيز با دشمنان دين
١٠٦ ص
(٢٨)
جنگ جَمَل
١٠٨ ص
(٢٩)
صفّين فرازى حسّاس
١٢٢ ص
(٣٠)
فضايل امام و دشمنى معاويه
١٢٦ ص
(٣١)
نبرد آغاز مىشود
١٣٥ ص
(٣٢)
نماهايى از جنگ صفين
١٣٧ ص
(٣٣)
مبارزه عمّار بن ياسر
١٣٨ ص
(٣٤)
دفاع با تمام امكانات
١٤٢ ص
(٣٥)
امام نبردها را رهبرى مىكند
١٤٤ ص
(٣٦)
نيرنگ به جاى شجاعت
١٤٧ ص
(٣٧)
ماجراى خوارج
١٥٤ ص
(٣٨)
روزهاى پايانى خلافت امام
١٦٣ ص
(٣٩)
امام در محراب شهادت
١٦٧ ص
(٤٠)
ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان
١٧٣ ص
(٤١)
عشق به خدا برتر از هر پيوند
١٨١ ص
(٤٢)
كرامتهاى امام از زبان پيامبر
١٨٨ ص
(٤٣)
فضايل على از زبان پيامبر
١٩٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص

زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٧ - امام در محراب شهادت

امام .. در محراب شهادت‌

شب نوزدهم ماه مبارك رمضان، يكى از شبهايى كه احتمال مى‌رود شب قدر در همان شب واقع است. گفتگوهاى مردم در اين شب هر جا پيرامون جنگ و مسائل آن بود. چرا كه على عليه السلام روح جهاد و جنگاورى را در ميان آنان دميده و تحرك و فعاليّت در آنان اوج گرفته بود.

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب عليه السلام - تهران، چاپ: پانزدهم، ١٣٩٠.

گوشه‌اى از مسجد كوفه، عدّه‌اى از مصريان طبق معمول هر شب به نماز ايستاده بودند و اندكى آن طرفتر عدّه‌اى نيز با جديّت نماز مى‌خواندند. و گوشه‌اى از شهر خانه محقرى بود كه دختر امام، حضرت را به ميهمانى دعوت كرده بود. او هنگام افطار قرصى نان و ظرفى شير و اندكى نمك براى امام آورد. امّا آن‌حضرت فرمود تا شير را از سفره بردارد. آنگاه چند لقمه‌اى نان و نمك خورد و سپس براى خواندن نماز برخاست. او هر چند گاهى به آسمان مى‌نگريست و مى‌فرمود:

اين همان شب موعود است نه دروغ مى‌گويم و نه به من دروغ گفته شده است. آنگاه به سوى مسجد رفت و از همان درى كه اين مردان در پشت آن گرد آمده بودند، به درون مسجد رفت.