زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٣ - روزهاى پايانى خلافت امام

روزهاى پايانى خلافت امام‌

وقتى نوار زندگانى امام را از نظر مى‌گذرانيم، هر چه به پايان آن نزديكتر مى‌شويم آن را تيره‌تر مى‌بينيم به گونه‌اى كه قلب از شدّت اندوه و تأسف مى‌خواهد بتركد. اين معاويه است كه لشكريان جاهلى را بر ضدّ رسالت خدا رهبرى مى‌كند و اين اشعث و ديگر فرماندهان دنيا طلب كوفى‌اند كه به باطل معاويه گروييده‌اند و وعده‌هاى دروغين معاويه بيشتر از نصايح امام در آنان كارگر افتاده‌است. و اين ياران بزرگوار امامند كه شمارى از آنها مى‌ميرند و گروهى ديگرشان در ميدان نبرد شهيد مى‌شوند و دسته‌اى ديگر با ترور از پاى در مى‌آيند. روزى سپرى نمى‌شود مگر آنكه اخبارى تأسف بار به آن‌حضرت مى‌رسيد.

تندروها بر او مى‌شورند و سپاه وى را به آشوب مى‌كشند. سپاه نيز از جنگ خسته و درمانده شده است. در حالى كه معاويه هر روز بر نيروى خويش مى‌افزايد وگروههاى جنگى كوچكى را پنهانى براى حمله به گوشه و كنار كشور گسيل مى دارد. در واقع وى با اين كار سنّتهاى جاهلى را كه خود بدانها وابسته بود، زنده مى‌كرد. او قبايل عربى و فرماندهان جاهلى‌